Czy zmiana pokrycia dachu to istotna zmiana projektu? Sprawdź, zanim zaczniesz remont

Istotne i nieistotne zmiany w projekcie budowlanym: procedura krok po kroku

Czym różni się projekt domu od projektu budowlanego i technicznego

W codziennej mowie te pojęcia często się zlewają, a to rodzi konkretne problemy przy pierwszej wizycie w urzędzie. Projekt budowlany to dokument, na którego podstawie wydawana jest decyzja o pozwoleniu na budowę. Projekt techniczny należy dołączyć do wniosku o pozwolenie od 19 września 2020 roku, czyli od wejścia w życie nowelizacji Prawa budowlanego.

• Istotne i nieistotne zmiany w projekcie budowlanym: procedura krok po kroku
• Kiedy zmiana pokrycia dachu wymaga nowego pozwolenia na budowę
• Samowola budowlana przy wymianie dachu: kary i legalizacja

Przed 2020 rokiem jeden projekt łączył obie funkcje. Po zmianach projekt budowlany obejmuje trzy części: zagospodarowania działki, architektoniczno-budowlaną oraz techniczną. Ta ostatnia pozostaje w aktach sprawy i nie podlega klasyfikacji istotności. To właśnie tu wpisuje się szczegółowy układ warstw dachowych oraz dobór konkretnych materiałów.

W praktyce oznacza to, że większość pytań o zmianę pokrycia dachu dotyczy dwóch płaszczyzn. Pierwsza to wpis do części architektoniczno-budowlanej, druga to warstwa techniczna. Zmiana w technicznej nie wymaga zmiany pozwolenia, ale musi przejść sprawdzenie projektowe przed realizacją.

Kierownik budowy wraz z projektantem sprawdzającym mają obowiązek nanieść korekty w projekcie technicznym oraz w dzienniku budowy. Bez tych wpisów wykonawca nie ma prawa kontynuować prac na zmienionej wersji konstrukcji czy pokrycia.

Klasyfikacja odstępstw w świetle art. 36a Prawa budowlanego

Art. 36a ustawy Prawo budowlane porządkuje zasady klasyfikacji zmian. Odstępstwo od zatwierdzonego projektu zagospodarowania działki lub obiektu albo od warunków pozwolenia na budowę jest istotne, jeśli dotyczy między innymi zmiany charakterystycznych parametrów obiektu.

Parametry istotne objęte katalogiem to przede wszystkim: powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość, liczba kondygnacji, a także zmiana źródła ciepła, sposobu zaopatrzenia w wodę czy odprowadzania ścieków. Wymiana dachówki ceramicznej na blachodachówkę, jeśli zmienia masę pokrycia o więcej niż dopuszczalny próg, może wpaść w ten zakres.

Próg ilościowy wynosi 2% dla wysokości, długości i szerokości oraz 5% dla powierzchni zabudowy. Poniżej tych wartości nie trzeba zmieniać decyzji, o ile zmiana nie narusza przepisów techniczno-budowlanych ani nie wpływa na bezpieczeństwo.

Próg działa kumulatywnie. Przy remoncie dachu, gdzie zmienia się geometria połaci, przekroczenie 2% wysokości kalenicy w wielu przypadkach oznacza konieczność uzyskania zamiennego pozwolenia.

Wpisanie do projektu nowego źródła ogrzewania na paliwo stałe zawsze wymaga zmiany pozwolenia, ponieważ wpływa na ochronę powietrza oraz uchwały antysmogowe obowiązujące w województwie.

Kto klasyfikuje zmiany i kiedy powstaje obowiązek zgłoszenia

Klasyfikacją zajmują się projektant posiadający uprawnienia oraz kierownik budowy. Pierwszy z nich odpowiada za zgodność z przepisami, drugi za wprowadzenie zmiany na budowie. Wpis do dziennika budowy stanowi dowód, że odstępstwo zaistniało.

Obowiązek zgłoszenia zmiany istotnej powstaje przed jej wprowadzeniem. Realizacja przed uzyskaniem zamiennej decyzji stanowi samowolę budowlaną podlegającą sankcjom z art. 48 i 49b Prawa budowlanego.

Przy zmianie nieistotnej procedura jest prostsza. Projektant nanosi korektę na rysunkach, kierownik budowy wpisuje ją do dziennika, a do dokumentacji powykonawczej dołącza oświadczenie o wprowadzonych odstępstwach. Urząd nie musi wydawać żadnej decyzji, lecz ma prawo skontrolować budowę.

Brak wpisu w dzienniku budowy przy zmianie nieistotnej nie powoduje automatycznej sankcji karnej, ale komplikuje późniejszą sprzedaż nieruchomości oraz ubieganie się o kredyt hipoteczny.

Procedura dla zmiany istotnej krok po kroku

Ścieżka formalna rozpoczyna się od wniosku o zmianę pozwolenia na budowę. Do wniosku dołącza się projekt zamienny, sporządzony przez osobę z uprawnieniami, oraz oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością.

Organ administracji architektoniczno-budowlanej weryfikuje zgodność projektu zamiennego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub decyzją o warunkach zabudowy. Jeśli dokumentacja spełnia wymogi, wydaje zamienną decyzję o pozwoleniu na budowę.

Na rozpatrzenie wniosku urząd ma 65 dni od dnia jego złożenia. W praktyce terminy te często się wydłużają, szczególnie gdy projekt wymaga uzgodnień z konserwatorem zabytków lub gestorami sieci.

Po uprawomocnieniu decyzji zmiany istotnej kierownik budowy kontynuuje prace zgodnie z nową dokumentacją. Wszelkie rozbieżności między stanem faktycznym a projektem zamiennym po wejściu w życie decyzji stanowią odstępstwo od nowego pozwolenia i podlegają tej samej procedurze klasyfikacyjnej.

Uwaga: wymiana więźby dachowej przy zachowaniu tej samej geometrii połaci zwykle mieści się w granicach 2% tolerancji. Wymiana pokrycia z dachówki ceramicznej (45-55 kg/m²) na dachówkę cementową (40-50 kg/m²) z reguły nie zmienia obciążenia konstrukcji o więcej niż dopuszczalny próg.

Procedura dla zmiany nieistotnej krok po kroku

Przy odstępstwach mieszczących się w progach tolerancji projektant nanosi korektę bezpośrednio na rysunkach zamiennych. Każdy egzemplarz projektu otrzymuje adnotację o zmianie z numerem i datą chronologiczną.

Kierownik budowy wpisuje zmianę do dziennika budowy wraz z opisem zakresu, podstawą formalną oraz podpisem. Do dokumentacji powykonawczej dołącza rysunki zamienne oraz oświadczenie o zgodności z projektem technicznym.

Urząd nie prowadzi postępowania w sprawie zmiany nieistotnej. Inwestor nie otrzymuje żadnej decyzji ani zaświadczenia, dlatego przechowuje pełną dokumentację sam. Podczas kontroli nadzoru budowlanego kierownik okazuje dziennik wraz z rysunkami.

W razie wątpliwości, czy zmiana mieści się w progach, kierownik budowy ma prawo zasięgnąć opinii projektanta sprawdzającego. Opinia taka nie ma rygoru decyzji administracyjnej, lecz stanowi dokumentację przydatną w razie sporu.

Kiedy zmiana pokrycia dachu wymaga nowego pozwolenia na budowę

Masa pokrycia a obciążenie konstrukcji

Każdy materiał dachowy przekazuje na więźbę konkretne obciążenie stałe. Dla porównania: dachówka karpiówka waży 55-75 kg/m², dachówka zakładkowa cementowa 38-46 kg/m², blachodachówka modułowa 4,5-6,5 kg/m², zaś blacha na rąbek stojący 4,5-7 kg/m².

Przy zmianie pokrycia z dachówki ceramicznej na blachodachówkę różnica masy własnej sięga 50 kg/m². Sama redukcja obciążenia nie wywołuje obowiązku zmiany pozwolenia, o ile geometria połaci, kąt nachylenia i rozstaw krokwi pozostają bez zmian.

Sprawa komplikuje się, gdy inwestor dokłada ocieplenie, zmienia deskowanie na pełne albo rezygnuje z folii wstępnego krycia. Masa własna połaci rośnie, a to wpływa na naprężenia w krokwiach, płatwiach i jętkach. Każda zmiana powyżej 5% pierwotnego obciążenia wymaga przeliczenia konstrukcji.

Projektant sprawdzający powinien wykonać obliczenia statyczne zgodnie z Eurokodem 1 (PN-EN 1991-1-1) dotyczącym obciążeń stałych oraz PN-EN 1991-1-3 dla obciążeń śniegiem. Wynik obliczeń trafia do projektu zamiennego.

Jeśli obliczenia wykażą, że wytężenie drewna przekracza 100% nośności, konieczna jest wymiana lub wzmocnienie elementów. Takie działanie stanowi istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu, ponieważ ingeruje w nośność konstrukcji.

Geometria dachu i kąt nachylenia

Zmiana kąta nachylenia połaci o więcej niż 2% wysokości kalenicy stanowi istotne odstępstwo. Podniesienie kalenicy o 30 cm na budynku z kalenicą w 9 m przekracza próg 18 cm, nawet jeśli powierzchnia zabudowy pozostaje ta sama.

Przy podnoszeniu dachu zmienia się bryła budynku, co narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie wysokości zabudowy. Urząd może wezwać inwestora do przywrócenia stanu zgodnego z projektem.

Zmiana kształtu dachu z dwuspadowego na wielospadowy również wymaga zamiennej decyzji o pozwoleniu na budowę. Rzut dachu wpływa na zagospodarowanie działki, zwłaszcza w obrębie strefy ochrony konserwatorskiej lub w sąsiedztwie granicy.

Zmiana kierunku kalenicy albo przesunięcie jej osi o więcej niż 2% długości budynku kwalifikuje się jako odstępstwo istotne. Wpis ten często pomijają amatorzy, którzy traktują dach jako element estetyczny, a nie ustalony w decyzji parametr.

Zmiana materiału a warunki techniczne

Wymiana azbestowych płyt eternitowych na blachodachówkę wiąże się z usunięciem wyrobu zawierającego azbest. Prace rozbiórkowe eternitu wymagają zgłoszenia do organu nadzoru budowlanego na 7 dni przed rozpoczęciem, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Gospodarki z 2004 roku.

Nowa warstwa pokrycia musi spełniać wymogi PN-EN 1991-1-4 dotyczące obciążenia wiatrem. Lekka blacha na rąbek wykazuje większe wypiętrzenie pod ssaniem wiatru, co wymaga zwiększonej liczby łączników i klamer.

Przy wymianie pokrycia istotne są też wymagania przeciwpożarowe. Pokrycia klasy Broof(t1) dopuszcza się bez ograniczeń, natomiast materiały klasy F (niekapiejące, nierozprzestrzeniające ognia) mogą wymagać dodatkowych pasów ogniochronnych wzdłuż kalenicy i koszy.

Strzecha w strefie ochrony konserwatorskiej wymaga każdorazowej zgody konserwatora zabytków, niezależnie od progu tolerancji. Ciężar strzechy 80-120 kg/m² stanowi jednocześnie najwyższe obciążenie wśród pokryć naturalnych.

Kiedy zmiana pokrycia dachu nie wymaga nowego pozwolenia

Remont pokrycia z zachowaniem tego samego materiału, masy, kąta nachylenia i geometrii połaci stanowi odstępstwo nieistotne. Wpis do dziennika budowy przez kierownika wystarcza, o wcześniejszym zgłoszeniu robót remontowych do PINB-u decyduje zakres prac.

Wymiana dachówki na dachówkę tego samego typu, lecz innego producenta, mieści się w definicji remontu, dopóki masa własna nie zmienia się o więcej niż 5%. Dachówka ceramiczna różnych producentów waży 45-55 kg/m², więc różnica 5 kg/m² nie przekracza progu.

Wymiana rynien, pasa nadrynnowego, wiatrówek czy ław kominiarskich przy zachowaniu istniejącego pokrycia to prace konserwacyjne, nie wymagające nawet wpisu do dziennika budowy. Inwestor zleca je jako bieżące utrzymanie budynku.

Samowola budowlana przy wymianie dachu: kary i legalizacja

Co wchodzi w definicję samowoli

Samowolą budowlaną jest wykonanie robót budowlanych bez wymaganego pozwolenia na budowę, zgłoszenia albo pomimo wniesienia sprzeciwu przez organ. Wymiana pokrycia dachu bez wymaganej zamiennej decyzji przy zmianie istotnej kwalifikuje się jako samowola.

Przy zmianie nieistotnej brak wpisu do dziennika budowy oraz rysunków zamiennych nie tworzy samowoli w rozumieniu Prawa budowlanego, lecz może być podstawą do wstrzymania robót na podstawie art. 67 ustawy.

Roboty wykonane bez wymaganego pozwolenia podlegają wstrzymaniu, a organ prowadzi postępowanie w sprawie zgodności z miejscowym planem. Jeśli samowola narusza plan, wydawany jest nakaz rozbiórki. Jeśli nie narusza, inwestorzy mogą ubiegać się o legalizację.

Uwaga: koszty przywrócenia stanu zgodnego z prawem potrafią przewyższyć koszty samej inwestycji. Rozbiórka dachu o powierzchni 200 m² to wydatek rzędu 30-60 tys. zł, nie licząc utylizacji materiałów.

Kary i tryb nakazu rozbiórki

Za samowolę budowlaną grozi grzywna, kara ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat dwóch. W postępowaniu administracyjnym stosuje się przede wszystkim opłatę legalizacyjną oraz grzywnę w celu zapobieżenia samowolom.

Opłata legalizacyjna wynosi 5 000 zł dla zmian niewymagających pozwolenia na budowę, 10 000 zł dla obiektów wymagających zgłoszenia oraz 50 000 zł w przypadku zmian istotnych. Samowola dachowa przy zmianie istotnej wchodzi w najwyższą stawkę.

Organ nakłada karę grzywny w drodze postanowienia, które inwestor może opłacić w ciągu 7 dni. Po upływie tego terminu kara podlega egzekucji administracyjnej. Łączna kwota sankcji za samowolę dachową sięga 60-100 tys. zł, łącznie z opłatą legalizacyjną.

W przypadku stwierdzenia samowoli nadzór budowlany wstrzymuje roboty nakazem, wyznaczając jednocześnie termin na przedstawienie dokumentów legalizacyjnych. Brak wykonania nakazu w wyznaczonym terminie skutkuje nakazem rozbiórki.

Legalizacja samowoli dachowej

Legalizacja rozpoczyna się od złożenia w organie nadzoru budowlanego wniosku wraz z projektem zamiennym, oświadczeniem o prawie do dysponowania nieruchomością oraz zaświadczeniem o zgodności z mpzp. Do wniosku dołącza się geodezyjną inwentaryzację powykonawczą.

Organ przeprowadza postępowanie wyjaśniające, w ramach którego sprawdza, czy samowola narusza przepisy techniczno-budowlane, plan miejscowy lub decyzję WZ. Jeśli nie stwierdzi naruszeń, wydaje decyzję o legalizacji i nakłada opłatę legalizacyjną.

Decyzja o legalizacji wymienia wszystkie odstępstwa wykryte w trakcie postępowania. Jeżeli wśród nich znajdują się zmiany nieistotne, ich koszt legalizacji wlicza się w opłatę 50 000 zł. Samowolna zmiana istotna pociąga za sobą najwyższą stawkę niezależnie od rozmiaru.

Brak zgody na legalizację oznacza nakaz rozbiórki. Wykonanie nakazu rozbiórki w terminie wskazanym przez organ kończy postępowanie. Za zwłokę w wykonaniu nakazu organ może nałożyć kolejną grzywnę w wysokości do 200 000 zł.

Jak unikać samowoli przy remoncie dachu

Przed podjęciem prac inwestor powinien zlecić projektantowi weryfikację, czy planowana zmiana mieści się w progach tolerancji. Weryfikacja obejmuje obliczenia statyczne, sprawdzenie ogniochronności i ocenę zgodności z planem miejscowym.

Jeżeli weryfikacja wykaże przekroczenie progów, inwestor składa wniosek o zmianę pozwolenia na budowę i czeka na decyzję. Rozpoczęcie robót przed uprawomocnieniem decyzji stanowi samowolę.

Dokumentację warto przechowywać przez cały okres użytkowania budynku. Przy sprzedaży nieruchomości kupujący żąda pełnego projektu powykonawczego z naniesionymi zmianami. Brak projektu obniża cenę transakcyjną o 5-15% oraz wstrzymuje wypłatę kredytu hipotecznego.

Koszty związane z przygotowaniem dokumentacji zmiany pokrycia przez projektanta z uprawnieniami to zazwyczaj 2 500-5 500 zł dla domu jednorodzinnego. Kwota obejmuje obliczenia, rysunki zamienne i uzgodnienia.

Ścieżka inwestora po stwierdzeniu samowoli

Po otrzymaniu nakazu wstrzymania prac inwestor kontaktuje się z projektantem w celu przygotowania wniosku legalizacyjnego. Czas trwania postępowania wynosi 30-60 dni, w zależności od kompletności dokumentacji.

Opłata legalizacyjna 50 000 zł płatna jest przed wydaniem decyzji legalizacyjnej. Inwestor może ubiegać się o rozłożenie opłaty na raty, lecz wymaga to uzasadnienia i zgody organu.

Jeżeli samowola narusza plan miejscowy, inwestor otrzymuje odmowę legalizacji oraz nakaz przywrócenia stanu poprzedniego. Termin wykonania nakazu wynosi zazwyczaj 12 miesięcy, co pozwala zaplanować rozbiórkę w odpowiednim sezonie.

W praktyce najczęściej spotykane przypadki samowoli dachowej to: podniesienie kalenicy bez pozwolenia, zmiana kąta nachylenia połaci oraz wymiana ciężkiej dachówki ceramicznej na pokrycie wymagające innego deskowania. Każdy z tych przypadków wymaga indywidualnej oceny.

Kalkulator ryzyka przy zmianie dachu

Ryzyko samowoli rośnie proporcjonalnie do zmiany pierwotnej geometrii. Dla zmiany samego koloru dachówki ryzyko jest zerowe, ponieważ kolor nie stanowi parametru projektu budowlanego.

Dla zmiany materiału pokrycia o tej samej masie ryzyko jest niskie, pod warunkiem że inwestor dysponuje wpisem w dzienniku budowy oraz rysunkami zamiennymi. Kontrola nadzoru budowlanego weryfikuje te dokumenty.

Dla zmiany masy pokrycia o więcej niż 5% ryzyko jest wysokie. Obliczenia statyczne weryfikują nośność więźby, a brak takich obliczeń stanowi podstawę do wstrzymania robót.

Dla zmiany geometrii dachu ryzyko jest najwyższe. Każde przekroczenie progu 2% wysokości lub 5% powierzchni zabudowy wymaga zamiennej decyzji. Kontrola powiatowego inspektora nadzoru budowlanego wykrywa takie odstępstwa podczas obchodu.

Praktyczne konsekwencje dla kupującego

Kupujący nieruchomość z samowolą dachową musi liczyć się z konsekwencjami prawnymi. Prawo budowlane wiąże odpowiedzialność z osobą, która dopuściła się samowoli, lecz nowy właściciel przejmuje obowiązek legalizacji lub wykonania nakazu rozbiórki.

Banki przed udzieleniem kredytu hipotecznego żądają zaświadczenia o samowolach budowlanych. Wpis w rejestrze samowoli obniża zdolność kredytową lub w ogóle uniemożliwia uzyskanie finansowania.

Ubezpieczyciele odmawiają wypłaty odszkodowania za szkody w budynku z samowolą, jeżeli samowola przyczyniła się do szkody. Dla dachu oznacza to odmowę pokrycia kosztów naprawy po gradobiciu lub wichurze.

Kiedy warto zasięgnąć opinii rzeczoznawcy

Przy wątpliwościach dotyczących masy pokrycia lub geometrii zleca się opinię rzeczoznawcy budowlanego. Koszt opinii to 1 500-3 000 zł, lecz pozwala uniknąć kosztów legalizacji sięgających 50 000 zł.

Rzeczoznawca wykonuje pomiary inwentaryzacyjne, obliczenia statyczne oraz weryfikację zgodności z projektem. Sporządza raport z konkretnymi wnioskami, który stanowi podstawę do podjęcia dalszych kroków.

Przy złożonych przypadkach, takich jak zmiana dachu w strefie ochrony konserwatorskiej, rzeczoznawca współpracuje z konserwatorem zabytków. Pozwala to ustalić, jakie materiały i technologie są dopuszczalne bez utraty historycznego charakteru obiektu.

Najczęstsze błędy formalne inwestorów

Brak wpisu w dzienniku budowy przy zmianie nieistotnej to najczęstszy błąd. Inwestorzy traktują taką zmianę jako „zwykły remont" i nie zgłaszają jej kierownikowi budowy. Konsekwencją są problemy przy sprzedaży oraz ubieganiu się o kredyt.

Innym częstym błędem jest mylenie pozwolenia na budowę z zgłoszeniem robót budowlanych. Przy zmianie istotnej nie wystarczy zgłoszenie; konieczne jest zamienne pozwolenie. Zgłoszenie wystarcza jedynie dla robót remontowych nienaruszających konstrukcji.

Trzecim błędem jest samodzielne ustalanie, czy zmiana jest istotna. Tylko projektant z uprawnieniami może dokonać wiążącej klasyfikacji. Inwestorzy, którzy polegają na opinii wykonawcy, często dowiadują się o samowoli dopiero podczas kontroli.

Decyzja o zmianie pokrycia dachu powinna być poprzedzona konsultacją z projektantem. Konsultacja kosztuje 500-1 500 zł i pozwala ustalić, czy zmiana mieści się w progach tolerancji. Brak takiej konsultacji może skutkować nakazem rozbiórki.

Dokumentację z przebiegu prac przechowuje się przez cały okres użytkowania budynku. Przy każdej zmianie nieistotnej kierownik budowy wpisuje ją do dziennika, a projektant aktualizuje rysunki. Te dwa wpisy stanowią dowód legalności robót.

Przy planowanej zmianie istotnej inwestor składa wniosek o zamienną decyzję pozwolenia na budowę i czeka na uprawomocnienie. Rozpoczęcie robót przed uprawomocnieniem stanowi samowolę grożącą karą do 50 000 zł.

Przy wątpliwościach co do klasyfikacji zmiany warto zasięgnąć opinii rzeczoznawcy budowlanego. Koszt opinii 1 500-3 000 zł jest wielokrotnie niższy niż potencjalna kara za samowolę. Inwestorzy, którzy twierdzą, że „nikt tego nie sprawdza", często padają ofiarą własnej naiwności podczas kontroli lub sprzedaży nieruchomości.

Kontakt z organem nadzoru budowlanego

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego prowadzi rejestr samowoli. Wpis do rejestru następuje po stwierdzeniu samowoli i utrudnia sprzedaż nieruchomości. Wykreślenie z rejestru wymaga legalizacji lub wykonania nakazu rozbiórki.

Przed planowanym remontem dachu warto złożyć zapytanie do PINB o interpretację planowanej zmiany. Odpowiedź nie ma rangi decyzji, lecz stanowi cenną wskazówkę dla inwestora i projektanta.

Konsultacje z architektem gminnym lub pracownikiem Wydziału Architektury pozwalają ustalić zgodność z mpzp. Plan miejscowy zawiera zapisy dotyczące kątów nachylenia dachów, materiałów pokrycia oraz kolorystyki.

Źródła prawne i techniczne wykorzystane w artykule: ustawa Prawo budowlane (Dz.U. 1994 nr 89 poz. 414 z późn. zm.), art. 36a, 48, 49b, 67; rozporządzenie Ministra Rozwoju z 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. 2020 poz. 1609); rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. 2002 nr 75 poz. 690 z późn. zm.); PN-EN 1991-1-1 (Eurokod 1: Oddziaływania na konstrukcje Część 1-1: Oddziaływania ogólne Ciężar objętościowy, ciężar własny, obciążenia użytkowe w budynkach); PN-EN 1991-1-3 (Eurokod 1: Oddziaływania na konstrukcje Część 1-3: Oddziaływania ogólne Obciążenie śniegiem); PN-EN 1991-1-4 (Eurokod 1: Oddziaływania na konstrukcje Część 1-4: Oddziaływania ogólne Oddziaływania wiatru); oficjalne wytyczne Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego dostępne na gunb.gov.pl.