Czym Malować Meble Drewniane? Przewodnik 2025

Pragnienie odświeżenia wyglądu ulubionej szafy czy komody to impuls, który wielu z nas dobrze zna. Zastanawiasz się, czym malować meble drewniane, aby nie tylko odzyskały dawny blask, ale wręcz zyskały nowe, zaskakujące oblicze? Krótka odpowiedź brzmi: wybór odpowiedniego preparatu, czy to farba, bejca, lakier, olej, czy wosk, zależy od pożądanego efektu i przeznaczenia mebla.

• Farby do Mebli Drewnianych: Kiedy wybrać farbę?
• Bejce i Lakiery do Drewna: Podkreśl Urok Słoja.
• Woski i Oleje: Naturalne Wykończenie Drewna.
• Jak Wybrać Idealny Preparat do Malowania Mebli?

Analizując dostępność i właściwości preparatów do odnawiania drewna, zauważamy zróżnicowanie, które odpowiada na odmienne potrzeby użytkowników. Poniższe dane przedstawiają przybliżone porównanie popularnych opcji na rynku, ilustrując ich kluczowe cechy w ujęciu użytkowym i ekonomicznym. Pamiętajmy, że są to wartości orientacyjne, uzależnione od konkretnego produktu i warunków aplikacji.

Przyjrzenie się tym danym pokazuje, że nie ma jednej, uniwersalnej odpowiedzi. Wybór to gra o sumie cech – trwałość kontra naturalność, szybkość aplikacji kontra głębokie zabezpieczenie. Często konieczny jest kompromis, dopasowany do specyfiki użytkowania mebla, czy stoi w salonie podziwiany z daleka, czy też na co dzień służy w kuchni lub jadalni, narażony na plamy i uszkodzenia.

Decyzja o wyborze preparatu do renowacji mebli drewnianych przypomina czasem układanie skomplikowanych puzzli. Każdy element – od typu drewna, przez styl pomieszczenia, aż po naszą własną cierpliwość do konserwacji – ma znaczenie. Wnikliwa analiza potrzeb i oczekiwań jest kluczowa przed podjęciem decyzji, aby efekt końcowy cieszył przez długie lata.

Zobacz także: Jaka Farba Do Malowania Mebli Bez Szlifowania? Wybieramy najlepszą w 2025

Ilustracją tego dylematu może być poniższy wykres, przedstawiający orientacyjne koszty materiałów w przeliczeniu na metr kwadratowy. Jak widać, rozpiętość cenowa jest znacząca i często koreluje z trwałością czy specyfiką aplikacji, choć nie jest to regułą stuprocentową.

Wykres jasno pokazuje orientacyjne różnice cenowe między poszczególnymi rodzajami wykończeń. Chociaż koszt materiału to tylko jedna zmienna w całkowitym bilansie projektu renowacyjnego (trzeba doliczyć koszt przygotowania, narzędzi, czasu pracy), daje on wstępne pojęcie o skali wydatków, których można się spodziewać decydując się na dane rozwiązanie.

Farby do Mebli Drewnianych: Kiedy wybrać farbę?

Skuteczna metamorfoza drewnianych mebli często zaczyna się od decyzji o ich pomalowaniu. Farba oferuje najszerszą paletę barw i pozwala całkowicie zmienić charakter mebla, ukrywając np. mniej atrakcyjne usłojenie lub uszkodzenia, których nie da się naprawić. Jest to idealne rozwiązanie, gdy dotychczasowy wygląd drewna nam się po prostu opatrzył lub nie pasuje do nowej aranżacji wnętrza.

Zobacz także: Czym Zabezpieczyć Malowane Meble? Wosk czy Lakier?

Na rynku znajdziemy różnorodne rodzaje farb dedykowanych do drewna. Farby akrylowe są popularne ze względu na szybkie schnięcie, niską emisję LZO (lotnych związków organicznych) i łatwość mycia narzędzi. Oferują trwałą, kryjącą powłokę i są dostępne w szerokiej gamie kolorystycznej.

Farby alkidowe (ftalowe) zapewniają zazwyczaj twardszą i bardziej odporną na zarysowania powłokę niż akryle, co sprawia, że są dobrym wyborem do mebli intensywnie użytkowanych, np. blatów stołów. Ich wadą jest dłuższy czas schnięcia i silniejszy zapach.

Specjalną kategorią są farby kazeinowe lub kredowe, znane z matowego wykończenia i możliwości uzyskania efektu postarzenia mebla w stylu shabby chic. Często nie wymagają idealnego przygotowania powierzchni (nie trzeba idealnie zdzierać starych powłok), ale wymagają późniejszego zabezpieczenia woskiem lub lakierem dla zwiększenia trwałości.

Zobacz także: Jak Pomalować Meble z Płyty MDF? Poradnik Krok Po Kroku 2025

Przy wyborze farby ważne jest, aby dopasować jej właściwości do przeznaczenia mebla. Mebel kuchenny lub łazienkowy wymaga farby odpornej na wilgoć i ścieranie. Szafa w sypialni nie potrzebuje aż tak twardej powłoki jak biurko czy stół.

Proces malowania farbą zazwyczaj wymaga kilku kroków: oczyszczenia powierzchni, odtłuszczenia, lekkiego przeszlifowania (aby farba lepiej przylegała), nałożenia jednej lub dwóch warstw podkładu (zwłaszcza na surowe drewno lub jeśli zmieniamy kolor diametralnie), a następnie dwóch do trzech cienkich warstw farby właściwej. Cienkie warstwy schną szybciej i dają gładsze wykończenie niż jedna gruba.

Zobacz także: Jaka farba do mebli? Wybierz idealną do odnowy!

W przypadku mebli z okleiny drewnianej lub płyty meblowej malowanie farbą jest często jedyną metodą zastosowania odpowiedniej farby do zmiany ich wyglądu, gdyż bejca czy olej nie wsiąkną w sztuczną powierzchnię. W takim wypadku kluczowe jest zastosowanie odpowiedniego podkładu, który zapewni przyczepność farby do trudnego podłoża.

Pamiętajmy o dokładnym wyschnięciu każdej warstwy przed nałożeniem kolejnej. Chociaż farby akrylowe wydają się suche już po godzinie, pełne utwardzenie powłoki, które zapewnia jej maksymalną trwałość, może trwać nawet kilkanaście dni. W tym czasie z meblem należy obchodzić się ostrożnie.

Co do konkretów, litr dobrej jakości farby akrylowej do mebli potrafi wystarczyć na pomalowanie około 8-12 metrów kwadratowych powierzchni jedną warstwą, w zależności od jej gęstości i chłonności podłoża. Ceny wahają się od 30 do nawet 80 zł za litr. Podkłady są w podobnych cenach.

Zobacz także: Pomaluj meble z okleiny: Przewodnik krok po kroku 2025

Przypadek klasycznego dębowego stołu, który stracił swój dawny blask i usłojenie jest zbyt wyraźne dla nowoczesnego wnętrza. Malowanie go kryjącą, gładką farbą na odcień popielaty może całkowicie odmienić jego charakter, czyniąc go centralnym punktem jadalni pasującej do minimalistycznego stylu. Koszt materiałów dla typowego stołu (ok. 3 m² powierzchni do malowania) może wynieść 100-250 zł, nie licząc papieru ściernego czy pędzli.

Farby z atestami bezpieczeństwa (np. zgodne z normą PN EN 71-3 - bezpieczeństwo zabawek) są polecane zwłaszcza do mebli w pokojach dziecięcych. Dają pewność, że powłoka jest bezpieczna w kontakcie z małymi użytkownikami, którzy, co tu kryć, często testują meble zębami czy rękami.

Warto zwrócić uwagę na poziom połysku (mat, satyna, połysk). Mat maskuje drobne niedoskonałości powierzchni, ale może być trudniejszy w czyszczeniu. Połysk podkreśla detale, ale wymaga idealnie gładkiego podłoża i jest bardziej podatny na widoczność zarysowań. Satyna to często złoty środek, łączący umiarkowaną łatwość czyszczenia z subtelnym odbiciem światła.

Podsumowując, farba to potężne narzędzie do całkowitej przemiany mebla. Daje ogromne możliwości personalizacji koloru i wykończenia. Wybór zależy od stylu, przeznaczenia mebla i tego, czy chcemy pochwalić się naturalnym pięknem drewna, czy też stworzyć coś zupełnie nowego, kryjąc jego przeszłość pod barwną powłoką.

Bejce i Lakiery do Drewna: Podkreśl Urok Słoja.

Jeśli cenimy naturalne piękno drewna i chcemy, aby jego rysunek słojów pozostał widoczny, farba kryjąca nie jest naszym sprzymierzeńcem. W takiej sytuacji do gry wkraczają bejce i lakiery – duet idealny do podkreślenia głębi koloru i wzoru drewna, jednocześnie zapewniając mu solidną ochronę.

Bejca (lub inaczej, ale rzadziej, lazura, choć lazury często zawierają też pigmenty) nie tworzy kryjącej warstwy na powierzchni drewna, ale wnika w jego strukturę, barwiąc włókna. Pozwala to na zmianę odcienia drewna – od jasnych szarości, przez różne odcienie brązu, czerwieni, aż po głęboką czerń – jednocześnie zachowując pełną widoczność naturalnego usłojenia.

Na rynku dostępne są bejce wodne, spirytusowe i olejowe. Bejce wodne są ekologiczne i bezzapachowe, ale mogą powodować podniesienie włókien drewna, wymagając lekkiego szlifowania po wyschnięciu. Bejce spirytusowe schną błyskawicznie, co przyspiesza pracę, ale mogą wymagać szybkiej, precyzyjnej aplikacji, aby uniknąć smug.

Bejce olejowe wnikają głęboko, dając bogate kolory i mniej podnoszą włókna niż wodne. Dają więcej czasu na aplikację, ale dłużej schną i mogą wymagać przetarcia nadmiaru po nałożeniu. Wybór bejcy zależy od preferencji aplikacji, pożądanego odcienia (ten sam kolor może wyglądać inaczej w różnych typach bejcy) i rodzaju drewna.

Samo bejcowanie nie daje z reguły wystarczającej ochrony mechanicznej ani odporności na wilgoć. Jest to etap koloryzacji. Prawdziwą barierę ochronną tworzy nałożony na bejcę lakier. Lakier zastyga, tworząc twardą powłokę na powierzchni drewna, która chroni je przed zarysowaniami, plamami, wilgocią i promieniowaniem UV.

Lakiery do drewna występują w różnych typach chemicznych (akrylowe, poliuretanowe, nitrocelulozowe) i poziomach połysku (mat, półmat, satyna, połysk). Lakiery akrylowe są podobnie jak farby akrylowe – szybkoschnące, ekologiczne, ale mogą być mniej odporne na ścieranie niż poliuretanowe.

Lakiery poliuretanowe są uznawane za bardzo trwałe i odporne na uszkodzenia, co czyni je dobrym wyborem do blatów, podłóg czy mebli intensywnie użytkowanych. Występują jako jednoskładnikowe (mniejsza trwałość, łatwiejsza aplikacja) lub dwuskładnikowe (wymagają wymieszania z utwardzaczem, dają twardszą powłokę). Lakiery nitrocelulozowe są tradycyjne, szybkoschnące, ale mniej odporne na wilgoć i ciepło.

Aplikacja bejcy i lakieru wymaga starannego przygotowania drewna – gładkiego szlifowania ostatecznie papierem o gradacji co najmniej 180-240. Niewielkie rysy po szlifowaniu są bardziej widoczne pod bejcą i lakierem niż pod farbą kryjącą. Nanoszenie bejcy powinno być równomierne, często wzdłuż słojów. Nadmiar należy usunąć ściereczką. Po wyschnięciu bejcy (czas zależy od typu bejcy i warunków otoczenia, od 30 minut do 24 godzin), przystępujemy do lakierowania.

Zazwyczaj nanosi się 2-3 cienkie warstwy lakieru. Po pierwszej warstwie, zwłaszcza na surowym drewnie, może być konieczne delikatne przeszlifowanie (papierem 240-320) w celu usunięcia podniesionych włókien drewna (tzw. międzywarstwowe szlifowanie). To zapewnia idealnie gładką powierzchnię.

Przykładowy zestaw do renowacji komody: litr bejcy na bazie wody (ok. 40-60 zł), litr lakieru poliuretanowego (ok. 50-80 zł). Taka ilość materiału wystarczy na kilkukrotne polakierowanie kilku mebli. Czas pracy to zazwyczaj jeden dzień na bejcowanie i minimum jeden do dwóch dni na lakierowanie (wliczając czas schnięcia między warstwami).

Lakierowanie pędzlem lub wałkiem jest powszechne, ale najlepszą gładkość uzyskuje się zazwyczaj przez natrysk. W warunkach domowych lakierowanie pędzlem lub welurowym wałkiem dedykowanym do lakierów wodnych daje satysfakcjonujące rezultaty, pod warunkiem aplikacji cienkich warstw i unikania tworzenia zacieków.

Zdarza się, że ktoś chce odnowić stary stół kuchenny, który był pierwotnie lakierowany. Zamiast usuwać stary lakier do gołego drewna (co bywa czasochłonne i trudne), można go zmatowić (np. papierem 240-320) i nanieść specjalny lakier renowacyjny, który dobrze przyczepia się do starych powłok. To często ogromna oszczędność czasu i wysiłku, ale efekt naturalnego usłojenia będzie ograniczony do stopnia, w jakim było ono widoczne pod starym lakierem.

Wykończenie lakierowane jest bardzo odporne i łatwe w utrzymaniu czystości, wystarczy przetrzeć wilgotną szmatką. Należy unikać długotrwałego kontaktu z wodą (np. stojące kubki z płynami) i wysoką temperaturą (gorące naczynia bezpośrednio na blacie bez podkładki), co może uszkodzić powłokę lakierową.

Pamiętajmy, że każdy gatunek drewna inaczej przyjmuje bejcę – sosna czy świerk mają skłonność do nierównomiernego barwienia i powstawania plam, zwłaszcza przy użyciu bejc wodnych. Drewna twarde jak dąb czy jesion bejcują się zazwyczaj równomierniej, pięknie podkreślając swój wyrazisty słój. Czasem konieczne jest użycie specjalnych podkładów lub bejc wyrównujących barwę.

Zastosowanie bejcy i lakieru to świetna opcja, gdy chcemy uwydatnić naturalną fakturę drewna i jednocześnie zapewnić meblom wysoką odporność na codzienne użytkowanie. Daje szansę na nadanie meblom subtelnego koloru, który harmonizuje z naturalnym charakterem materiału, nie maskując jego unikalnych cech.

Woski i Oleje: Naturalne Wykończenie Drewna.

Dla tych, którzy szukają wykończenia maksymalnie zbliżonego do naturalnego wyglądu i dotyku drewna, najlepszym wyborem są woski i oleje. Preparaty te nie tworzą na powierzchni twardej, odcinającej się powłoki, lecz wnikają w głąb drewna (oleje) lub tworzą bardzo cienką, elastyczną warstwę na jego powierzchni (woski i olejowoski). Pozwalają drewnu "oddychać", co jest ważne w przypadku mebli, które mogą pracować (rozszerzać się i kurczyć) pod wpływem zmian wilgotności powietrza.

Olej do drewna wnika w pory drewna, nasycając je i wzmacniając od wewnątrz. Pięknie pogłębia naturalny kolor drewna i wydobywa głębię usłojenia. Powierzchnia po olejowaniu jest ciepła w dotyku, matowa lub półmatowa, i czuje się, że dotykamy wciąż drewna, a nie sztucznej powłoki. Zazwyczaj stosuje się oleje roślinne, modyfikowane dla lepszych właściwości (np. olej lniany, tungowy, sojowy).

Woski do drewna (np. wosk pszczeli, carnauba) są twardsze od olejów i pozostają głównie na powierzchni, tworząc delikatną warstwę ochronną i nadając subtelny połysk po wypolerowaniu. Zabezpieczają drewno przed wnikaniem brudu i wilgocią, ale są mniej odporne na ścieranie i zarysowania niż powłoki olejowe czy lakierowe.

Często spotykane są olejowoski (twarde woski olejne), które łączą najlepsze cechy obu tych preparatów. Olej wnika w drewno, a wosk tworzy na powierzchni cieńszą, bardziej trwałą powłokę niż czysty wosk, jednocześnie zachowując naturalny wygląd i dotyk drewna. Są one popularnym wyborem do blatów kuchennych czy stołów.

Przygotowanie drewna do olejowania lub woskowania jest równie ważne jak przy innych metodach. Powierzchnia musi być czysta, sucha i gładko przeszlifowana, zazwyczaj do gradacji 180-240. Olej lub wosk nanosi się cienkimi warstwami, zazwyczaj szmatką lub pędzlem, i wciera w drewno. Nadmiar preparatu, który nie wniknął po kilkunastu/kilkudziesięciu minutach, należy usunąć czystą szmatką, aby uniknąć lepkich plam.

Zazwyczaj wymagane są 2-3 warstwy, przy czym każda kolejna nanoszona jest po całkowitym wyschnięciu poprzedniej – co dla olejów może oznaczać od 12 do nawet 48 godzin. Pełne utwardzenie powłoki olejowej może trwać kilka dni lub nawet tygodni, w zależności od produktu i warunków.

Główną zaletą olejów i wosków jest łatwość miejscowej renowacji. Jeśli na powierzchni pojawi się zarysowanie czy plama, zazwyczaj wystarczy przeszlifować uszkodzony fragment i nanieść nową warstwę preparatu. W przeciwieństwie do lakieru, nie musimy odnawiać całej powierzchni mebla. To ogromne udogodnienie, zwłaszcza w przypadku często użytkowanych mebli.

Konserwacja mebli wykończonych olejem lub woskiem jest jednak wymagana regularnie – zazwyczaj co 6 do 12 miesięcy, w zależności od intensywności użytkowania mebla i warunków. Blaty kuchenne mogą wymagać odświeżenia nawet częściej. Sygnałem do konserwacji jest matowienie powierzchni i mniejsza odporność na wodę (krople nie perliste się, lecz wchłaniają w drewno).

Zastosowanie olejów i wosków sprawia, że powierzchnia drewna jest mniej odporna na plamy (szczególnie po kawie, winie, tłuszczach) i wysoką temperaturę niż powierzchnia lakierowana. Gorący kubek pozostawiony bez podkładki na olejowanym blacie na pewno zostawi ślad w postaci jasnego okręgu. Jest to więc opcja dla osób, które akceptują pewien poziom naturalnego zużycia i są gotowe regularnie dbać o meble.

Przykładowo, renowacja solidnego, starego stołu kawowego wykonanego z litego drewna. Zamiast malować, chcemy uwydatnić jego piękną fakturę. Po dokładnym szlifowaniu, nanosimy dwie warstwy twardego olejowosku. Koszt materiału to około 40-70 zł za litr, który wystarczy na 8-15 m² na jedną warstwę, czyli kilkukrotne pokrycie stołu. Efektem jest naturalne, przyjemne w dotyku wykończenie, gotowe na przyjęcie kolejnej warstwy za rok.

Olejowanie jest szczególnie polecane do drewnianych blatów kuchennych i łazienkowych, które mają bezpośredni kontakt z żywnością i wodą. Wiele olejów posiada atesty do kontaktu z żywnością, co jest dużym plusem. Wosk zaś doskonale sprawdza się do wykończenia mniejszych, dekoracyjnych przedmiotów lub do zabezpieczenia farb kredowych na meblach.

Podsumowując, woski i oleje to wybór dla miłośników naturalności i ciepła drewna. Oferują unikalne wrażenia estetyczne i dotykowe, podkreślają charakter materiału. Wymagają jednak nieco więcej uwagi w zakresie regularnej konserwacji i nie zapewniają tak twardej i nieprzenikalnej bariery jak lakier. Ale, hej, życie to sztuka kompromisów, prawda? Jeśli kochasz drewno, możesz pokochać też dbanie o nie w ten sposób.

Jak Wybrać Idealny Preparat do Malowania Mebli?

Na rynku faktycznie jest całkiem spory wybór różnorodnych preparatów do renowacji mebli drewnianych. Decyzja, który z nich będzie odpowiedni, może przyprawić o ból głowy, zwłaszcza gdy stajesz przed tym zadaniem po raz pierwszy. Klucz do sukcesu tkwi w chłodnej analizie i szczerej ocenie własnych potrzeb i możliwości.

Po pierwsze, zastanówmy się, jaki efekt wizualny chcemy uzyskać. Czy marzymy o meblu o całkowicie nowym kolorze, ukrywającym naturalne usłojenie? Wtedy śmiało sięgajmy po farby. Czy raczej pragniemy podkreślić rysunek drewna, pogłębiając jego barwę? Bejce w duecie z lakierem lub samym woskiem będą lepszym wyborem. A może zależy nam na maksymalnie naturalnym wyglądzie i dotyku, czując pod ręką prawdziwe drewno? Wtedy oleje i olejowoski to droga do celu.

Po drugie, weźmy pod uwagę funkcję mebla i intensywność jego użytkowania. Szafka nocna w sypialni nie będzie narażona na tak intensywne zużycie jak blat stołu w jadalni czy komoda w przedpokoju, gdzie często odkładamy klucze i torby. Mebel poddany częstemu kontaktowi z wodą (kuchnia, łazienka) wymaga wykończenia odpornego na wilgoć.

Jeśli trwałość i odporność na ścieranie są priorytetem, lakier poliuretanowy (zwłaszcza dwuskładnikowy) lub farba alkidowa będą dobrym wyborem. Jeśli mebel jest w miejscu mniej narażonym na uszkodzenia lub cenimy łatwość renowacji miejscowej, olej czy wosk mogą być wystarczające i przyjemniejsze w użytkowaniu na co dzień (np. naturalne blaty). Farba akrylowa to dobry kompromis między trwałością a łatwością aplikacji.

Po trzecie, ocena stanu mebla i rodzaju drewna. Czy stara powłoka jest do usunięcia czy można ją jedynie zmatowić? Czy drewno jest surowe, czy już było wykończone? Jakiego jest gatunku – iglastego (miękkie, trudniejsze w bejcowaniu) czy liściastego (twardsze, często o wyraźniejszym słoju)? Te czynniki wpływają na konieczny zakres prac przygotowawczych i wybór podkładów czy konkretnego typu bejcy.

Po czwarte, nasza własna gotowość do pracy i doświadczenie. Malowanie kryjącą farbą jest często bardziej wybaczające niż perfekcyjne lakierowanie błyszczącym lakierem. Aplikacja bejcy spirytusowej wymaga szybkiej ręki, podczas gdy wcieranie oleju jest procesem bardziej relaksującym, choć czasochłonnym. Jeśli nie masz doświadczenia, może warto zacząć od farby kredowej lub oleju, które są generalnie łatwiejsze w aplikacji domowej.

Po piąte, konserwacja. Jesteśmy gotowi co kilka miesięcy poświęcić czas na odświeżanie powierzchni mebla olejowanego/woskowanego? Czy wolimy pomalować lub polakierować raz, a potem jedynie przecierać wilgotną szmatką przez lata? Pielęgnacja powłok naturalnych wymaga systematyczności, lakierowanych i malowanych głównie bieżącego czyszczenia i ewentualnych drobnych poprawek po latach.

Zatem, aby wybrać idealny preparat do malowania mebli, usiądźmy z kartką i długopisem. Zapiszmy, czego oczekujemy od mebla pod względem wyglądu, trwałości i sposobu pielęgnacji. Sprawdźmy, co to za mebel i w jakim jest stanie. Porównajmy właściwości poszczególnych preparatów, biorąc pod uwagę orientacyjne koszty i czasochłonność pracy. Nie bójmy się pytać w sklepach o próbki (jeśli dostępne) lub dopytywać o szczegóły aplikacji i wymagania.

Przypadek starszej pani Zofii, która chciała odnowić stary sosnowy kufer. Zależało jej, by było widać słoje, ale kufer stał w często używanym korytarzu i musiał być trwały. Początkowo myślała o oleju, bo "jest naturalny". Analiza pokazała jednak, że sosna może nierównomiernie przyjąć olej, a w korytarzu wymagana jest większa odporność na otarcia i brud. Ostatecznie, po konsultacji, zdecydowała się na bejcę w ciepłym odcieniu orzecha i zabezpieczenie go twardym lakierem akrylowym. Kufer wygląda pięknie, słoje są podkreślone, a powłoka jest wystarczająco wytrzymała na codzienne "życie korytarza".

Pamiętajmy, że podjęcie świadomej decyzji jest już połową sukcesu. Druga połowa to staranne przygotowanie powierzchni mebla do malowania, a następnie dokładne stosowanie się do instrukcji producenta danego preparatu. To nie sztuka tajemna, to kwestia cierpliwości i precyzji. Wybór preparatu, który jest zgodny z indywidualnymi potrzebami oraz preferencjami, daje największą satysfakcję z odnowionego mebla.

Analizując poszczególne opcje i ich zastosowanie, stajemy się specjalistami od metamorfoz. Każdy mebel ma swoją historię i potencjał. Wiedząc, czym najlepiej malować meble drewniane w danej sytuacji, otwieramy drzwi do świata kreatywnych renowacji, które nadają wnętrzom unikalny charakter i przedłużają życie ukochanym przedmiotom.