Jakie ciśnienie do malowania bazy LVLP/HVLP – praktyczny poradnik
Malowanie bazą stawia proste, lecz istotne pytanie: jakie ciśnienie ustawić, by powłoka była równa, a mgła lakiernicza minimalna? Dylematy są dwa: wybór między LVLP i HVLP oraz kolejność regulacji — ciśnienie, potem ilość materiału, następnie szerokość wachlarza. Ten tekst pokaże wartości startowe, testy kontrolne i praktyczne wskazówki, które ułatwią pracę przy natrysku.

- Różnice LVLP i HVLP w kontekście ciśnienia
- Jak ustawić ciśnienie wejściowe w pistol LVLP/HVLP
- Użycie manometru na pistolecie do monitorowania ciśnienia
- Związek ciśnienia z ilością materiału i odległością
- Szerokość wachlarza a zużycie powietrza
- Technika natrysku: prosto, równomiernie, 50% nachodzenie
- Diagnozowanie i korekta zacieków oraz nierówności
- Jakie ciśnienie do malowania baza
Poniższa tabela zawiera orientacyjne ustawienia ciśnienia dla malowania bazy: ciśnienie na regulatorze pistoletu, przybliżone zużycie powietrza oraz proponowane dysze. To liczby które warto potraktować jako punkt startowy i dopracować na próbnym natrysku.
| System | Ciśnienie (regulator/dysza) [bar] | Zużycie powietrza [l/min] | Dysza [mm] | Odległość [cm] |
|---|---|---|---|---|
| LVLP | 1,0 – 1,5 (regulator) / ~0,6–0,9 (przy dyszy) | 120 – 260 | 1,2 – 1,4 | 15 – 20 |
| HVLP | 2,0 – 3,0 (instalacja) / ~0,7–1,0 (przy dyszy) | 250 – 500 | 1,2 – 1,4 | 15 – 20 |
Z tabeli wynika, że LVLP daje niższe zużycie powietrza i startuje od 1,0–1,5 bara na regulatorze pistoletu, a HVLP wymaga mocniejszego przepływu (często 250–500 l/min) i ustawienia 2–3 barów w instalacji, by przy dyszy utrzymać ok. 0,7–1,0 bara. Te liczby pomagają uniknąć nadmiernego pylenia oraz nadmiernego zużycia materiału — warto jednak dopracować ustawienia na próbce przed każdym zleceniem.
Różnice LVLP i HVLP w kontekście ciśnienia
LVLP oznacza niskie zużycie powietrza i niższe wartości regulatora; typowo 1,0–1,5 bara. HVLP potrzebuje większego przepływu, więc instalacja powinna zapewnić 2–3 bary bez spadków. Oba systemy przy poprawnym ustawieniu zapewniają dobrą jakość powłoki.
Zobacz także: Jakie Ciśnienie do Malowania Agregatem w 2025 Roku? Praktyczny Poradnik
LVLP zmniejsza overspray i zwykle oszczędza materiału, co ma znaczenie przy kosztownych bazach. HVLP bywa lepszy przy detailach i długich przejściach, bo oferuje stabilny, szeroki wachlarz. Wybór zależy od tego, które cechy są priorytetowe: ekonomia czy precyzja.
Do bazy najczęściej stosuje się dysze 1,2–1,4 mm. Zachowaj stałą odległość 15–20 cm i wykonaj test na kartonie przed rozpoczęciem. Taka procedura szybko ujawni, czy powłoka będzie równa.
Jak ustawić ciśnienie wejściowe w pistol LVLP/HVLP
Zacznij od manometru i niskiego ciśnienia startowego. Dla pistoletu LVLP ustaw regulator 1,0–1,5 bara. Dla HVLP ustaw 2–3 bary w instalacji i sprawdź ciśnienie przy dyszy ~0,7–1,0 bara. Zmieniaj parametry małymi krokami.
Zobacz także: Jakie ciśnienie do malowania agregatem Graco? 2025
Przemyślana procedura ustawiania:
- Podłącz manometr przy pistoletu.
- Ustaw niskie ciśnienie startowe.
- Spryskaj karton i oceń powłokę.
- Korekta w kolejności: ciśnienie → ilość materiału → szerokość wachlarza.
Zmieniaj wartości co 0,1–0,2 bara i notuj ustawienia, które dają pożądany wygląd baz. To oszczędza materiał i czas, zwłaszcza przy powtarzalnej pracy.
Użycie manometru na pistolecie do monitorowania ciśnienia
Manometr na pistolecie pokazuje rzeczywiste ciśnienie robocze i eliminuje zgadywanie. Analogowy manometr kosztuje zwykle 50–150 zł; cyfrowy 150–400 zł. To inwestycja, która zwraca się przez powtarzalność pracy i mniej błędów.
Zobacz także: Jakie ciśnienie do malowania pistoletem? Praktyczny przewodnik
Zamontuj manometr blisko pistoletu, najlepiej na krótkim przewodzie między regulatorem a pistoletem. Wybierz skalę 0–4 bar i sprawdź dokładność przed pracą. Kalibruj co kilka miesięcy.
Podczas natrysku obserwuj odczyt: spadki ciśnienia oznaczają przeciążenie instalacji lub wyciek powietrza. W takim przypadku zwiększ średnicę przewodu lub popraw wydajność kompresora.
Zobacz także: Jakim ciśnieniem malować bazę? Praktyczny Poradnik
Związek ciśnienia z ilością materiału i odległością
Ciśnienie i ilość materiału są ściśle skorelowane. Wyższe ciśnienie poprawia atomizację i sprawia, że materiał pokrywa lepiej powierzchnię — lecz podnosi overspray. Zbyt niskie ciśnienie daje grube krople i nierówną powłokę.
Standardowa odległość od powierzchni to 15–20 cm. Przy większym dystansie maleje gęstość powłoki i rośnie mgła lakiernicza. Przy zbyt małej odległości łatwo o zacieki.
Jeśli widzisz prześwity, zwiększ ilość materiału lub wykonaj drugie, cieńsze przejście — to ruchy, które zwykle poprawiają krycie. Jeśli pojawią się zacieki, zmniejsz materiał i ewentualnie lekko obniż ciśnienie.
Zobacz także: Jakie Ciśnienie Do Malowania Akrylem Pistoletem Malarskim w 2025?
Szerokość wachlarza a zużycie powietrza
Szerokość wachlarza określa pole krycia i natężenie powietrza. Wąski wachlarz skupia strumień, zużywa mniej powietrza i nadaje się do detali. Szeroki wachlarz przyspiesza pracę, ale podnosi zużycie powietrza i ryzyko overspray.
Przykładowo, dla LVLP z dyszą 1,3 mm wąski wachlarz to ~100–140 l/min, szeroki ~180–260 l/min. Dla HVLP szeroki wachlarz może zwiększyć zużycie do 300–500 l/min. Dopasuj ustawienia do wydajności kompresora.
Na dużych powierzchniach otwórz wachlarz i pracuj szybciej. Na listwach i krawędziach zwęź go i jedź wolniej. Wybieraj ustawienia, które minimalizują odpad i mgłę, jednocześnie oszczędzając materiału.
Technika natrysku: prosto, równomiernie, 50% nachodzenie
Trzy zasady: pistolet trzymaj prosto, ruchy równomierne i stałe. Nie zatrzymuj się na fragmencie powierzchni. Regularność ruchu sprawia, że powłoki nie tworzą pasków i są bardziej jednorodne.
Nachodzenie około 50% zapewnia równomierne krycie — każdy ruch przykrywa połowę poprzedniego. To prosty sposób na uniknięcie przejaśnień i pasów. Jeśli widzisz pasy, zwolnij tempo i zwiększ nachodzenie.
Ćwicz tempo na kawałku kartonu, aż praca stanie się powtarzalna. Zachowuj odległość 15–20 cm i trzymaj pistolet prostopadle. Dzięki temu droga do równej powłoki jest krótsza niż ciągłe zmiany ustawień.
Diagnozowanie i korekta zacieków oraz nierówności
Zacieki to objaw nadmiaru materiału w jednym miejscu. Pierwsza korekta to zmniejszenie ilości materiału lub zwiększenie prędkości pociągnięcia. Jeśli problem nie znika, obniż ciśnienie przy pistolecie i wykonaj cienką poprawkę.
Pomarańczowa skórka pojawia się przy niedorozpyleniu. Zwiększenie ciśnienia o 0,1–0,2 bara lub zmiana dyszy na mniejszą poprawi atomizację. Sprawdź też lepkość bazy i ewentualne rozcieńczenie materiału.
Jeśli nierówności utrzymują się mimo korekt, skontroluj przewody, filtr i manometr. Często to elementy sprzętowe powodują spadki ciśnienia i niestabilność natrysku. Naprawa elementów instalacji daje lepszy efekt niż niekończące się zmiany w ustawieniach podczas pracy.
Jakie ciśnienie do malowania baza

-
Jakie ciśnienie robocze jest odpowiednie dla LVLP?
Odpowiednie wejściowe ciśnienie do pistoletu LVLP to zwykle 1,0–1,5 bara. Używaj manometru zamontowanego na pistolecie, aby kontrolować rzeczywiste ciśnienie robocze i utrzymywać je w stabilnym zakresie podczas natrysku.
-
Czy HVLP wymaga wyższego ciśnienia niż LVLP?
Tak, HVLP zwykle potrzebuje wyższego ciśnienia, ponieważ zużywa więcej powietrza i wymaga precyzyjniejszego ustawienia. Zaczynaj od ciśnienia roboczego na pistolecie i dopasowuj pozostałe parametry (ilość materiału i szerokość wachlarza) zgodnie z reakcją powłoki.
-
Jak przeprowadzać test na kartonie przed pracą na powierzchni?
Wykonaj test na kartonie lub odpadowym materiale, oceniając jednorodność i ciągłość pokrycia. Sprawdź, czy nie ma zacieków, przestojów ani prześwitów, a także czy warstwa nie jest nadmiernie pyłowa. Na podstawie wyniku dostosuj ciśnienie, ilość materiału i szerokość strumienia.
-
Jak ustawić szerokość wachlarza i odległość roboczą?
Odległość robocza zazwyczaj 15–20 cm. Szerokość wachlarza będzie wpływać na zużycie powietrza i tempo pracy: szeroki wachlarz na dużych powierzchniach, wąski na detale. Regulacja powinna zaczynać się od ciśnienia, potem dostosowanie ilości materiału (tył pistoletu) i na koniec szerokości strumienia.