Jakie krokwie na dach jednospadowy
Dobór krokwi na dach jednospadowy to więcej niż wybór deski — to wybór między bezpieczeństwem a późniejszymi kosztami naprawy, między prostotą montażu a skomplikowaną konstrukcją z podpórami, i między tradycyjnym drewnem a materiałami inżynierskimi. Najważniejsze dylematy są trzy: czy postawić na większy przekrój krokwi czy dodać podpory pośrednie, czy wystarczy drewno klasy C24 czy lepiej zainwestować w drewno klejone/LVL, oraz jaki rozstaw krokwi zastosować, by pogodzić nośność z kosztem i logistyką montażu. W tym artykule znajdziesz konkretne liczby, porównanie przekrojów i materiałów, symulacje obciążeń dla typowego dachu jednospadowego o rozpiętości do 6 metrów oraz praktyczne wskazówki krok po kroku, które pozwolą inwestorowi i projektantowi podjąć przemyślaną decyzję bez przynudzania i bez fałszywych uproszczeń.

- Rozmiar i przekroje krokwi dla dachów jednospadowych
- Materiał i klasa wytrzymałości drewna krokwi
- Rozstaw krokwi a nośność dachu jednospadowego
- Obciążenia dachowe a dobór krokwi
- Długość krokwi, nachylenie dachu i korekta
- Dodatkowe podpory a koszt montażu krokwi
- Wpływ alternatywnych materiałów na wytrzymałość krokwi
- Jakie krokwie na dach jednospadowy
| Rozpiętość (m) | Typowe przekroje (mm) | Materiał | Standardowy rozstaw (cm) | Szacunkowa cena za szt. (6 m) PLN | Uwagi |
|---|---|---|---|---|---|
| ≤ 3,0 | 50 x 120 – 50 x 150 | Drewno C24 | 60–100 | 90 – 160 | Ekonomiczne, prosty montaż |
| 3,0 – 4,0 | 50 x 150 – 60 x 140 | Drewno C24 | 60–80 | 120 – 200 | Możliwy wzrost wysokości dla cięższych pokryć |
| 4,0 – 5,0 | 60 x 160 – 63 x 180 | Drewno C24 / LVL | 60–80 | 150 – 350 (LVL droższe) | Rozważ osadzenie podpór przy większych obciążeniach |
| 5,0 – 6,0 | 60 x 160 – 100 x 200 / drewno klejone | C24 / klejone / stal | 40–80 | 180 – 900 (krajowe drewno klejone i LVL droższe) | Przy 6 m zalecane większe przekroje, drewno klejone lub podpór |
| Alternatywy | różne profile | Stal / kompozyty | zazwyczaj 60–100 | 600 – 2500+ | Mały przekrój, większy koszt i wymagania montażowe |
Tablica pokazuje realny zakres rozwiązań: dla krótszych rozpiętości proste przekroje 50x120–50x150 z drewna C24 wystarczą i są najtańsze, natomiast przy rozpiętości zbliżonej do 6 metrów trzeba rozważyć albo znacznie większe przekroje (np. 100x200 mm), drewno klejone/LVL, albo dodanie podpór pośrednich. Ceny podane w tabeli są orientacyjne i pokazują, że koszt materiału rośnie skokowo, gdy przechodzimy od prostego drewna do klejonego albo stali, a decyzja powinna uwzględniać zarówno nośność, jak i ugięcie oraz koszty montażu.
Jak krok po kroku dobrać krokwie:
Zobacz także: Minimalna wysokość attyki: dach płaski 2025
- Oszacuj rozpiętość i kąt nachylenia dachu; to definiuje długość krokwi i wpływa na śnieg oraz obciążenia.
- Oblicz wstępne obciążenie dachu: ciężar własny + pokrycie + śnieg + instalacje; przyjmij konserwatywne wartości dla lokalnego regionu.
- Wstępnie dopasuj przekrój: sprawdź nośność (bending) i ugięcie; jeśli ugięcie przekracza limit (L/200–L/300), zwiększ przekrój lub dodaj podpórę.
- Porównaj materiały: drewno C24, drewno klejone, LVL, stal — bierz pod uwagę E (moduł sprężystości), koszt i logistykę montażu.
- Zwróć uwagę na wilgotność i klasę drewna; wybierz suszone sortowane elementy lub materiał inżynierski.
- Skonsultuj rozwiązanie z projektantem konstrukcji dla potwierdzenia obliczeń i detali połączeń.
Rozmiar i przekroje krokwi dla dachów jednospadowych
Najważniejsza informacja na start brzmi: wysokość krokwi ma większy wpływ na nośność niż szerokość, dlatego przy większych rozpiętościach zwykle zwiększa się wymiar wysokościowy. Typowe przekroje dla dachów jednospadowych o rozpiętości do 4 metrów mieszczą się w przedziale 50x120–60x140 mm i są wystarczające przy lekkich pokryciach i rozstawie 60–100 cm, natomiast przy rozpiętościach 5–6 metrów zaczynamy wybierać 60x160, 63x180, a często należy rozważyć 80x180 lub nawet 100x200, zwłaszcza gdy pokrycie jest ciężkie. To nie jest estetyczne wyliczanie; to pragmatyka: wysokość h wpływa na moment bezwładności I i moduł przekroju W proporcjonalnie do h^3 i h^2, więc zwiększenie wysokości o 20–30% potrafi znacząco obniżyć ugięcie.
W tabelach zakupowych najczęściej spotkasz deski 50 x 150 i belki 60 x 160 — są tanie i dostępne, ale trzeba patrzeć na długość i wilgotność; zbyt długa, wilgotna krokwia potem „popłynie”. Przy projektowaniu trzeba myśleć o granicach odkształceń: dla przestrzeni użytkowej warto celować w ugięcie nie większe niż L/200–L/300, co oznacza, że przy długich rozpiętościach konieczne będą albo większe przekroje, albo rozwiązania inżynierskie (drewno klejone, LVL, stal), albo dodatkowe podpory. Kosztowo przekrój rosnący z 60x160 do 100x200 często zwiększa wydatki na materiał, ale oszczędza na pracach wzmacniających i ewentualnych naprawach przyszłościowych.
Weźmy konkretny przykład: dach jednospadowy o rozpiętości 6 m, rozstaw krokwi 60 cm i całkowite obciążenie użytkowe + stałe ok. 1,05 kN/m (przykładowo: pokrycie ceramiczne + śnieg + konstrukcja). Dla przekroju 60x160 mm maksymalny moment zginający wyniesie około 4,7 kNm, co daje przybliżone naprężenie zginające rzędu ~18–19 MPa względem charakterystycznej wytrzymałości drewna C24 ~24 MPa, czyli naprężenie może być dopuszczalne od strony wytrzymałości, ale obliczone ugięcie przekroczy zwykle dopuszczalny poziom (dla tego przykładu liczymy kilkadziesiąt milimetrów ugięcia), co oznacza konieczność zwiększenia przekroju lub zastosowania podpór.
Zobacz także: Koszt dachu: Kalkulator Cen i Poradnik 2025
Materiał i klasa wytrzymałości drewna krokwi
Drewno iglaste sortowane klasy C24 jest standardem dla większości konstrukcji dachowych i łączy przystępną cenę z dobrymi parametrami mechanicznymi: charakterystyczna wytrzymałość na zginanie około 24 MPa i moduł sprężystości w granicach 10–12 GPa. Drewno klejone warstwowo (glulam) oraz płyty LVL oferują bardziej jednorodne parametry, mniejszą zmienność wynikającą z sęków i wad oraz często wyższy moduł E, co przekłada się na mniejsze ugięcia przy tym samym przekroju; stąd przy długich rozpiętościach warto porównać koszt większego przekroju litego drewna z mniejszym przekrojem z LVL lub glulam. Warto zauważyć, że cena drewna klejonego może być 3–6 razy wyższa od prostych tarcic, ale pozwala utrzymać mniejsze przekroje i ułatwia prefabrykację elementów.
Wilgotność i sortyment są równie ważne co wymiar. Suszone suszarnią elementy o wilgotności 12–18% stabilizują konstrukcję i redukują późniejsze odkształcenia, a sortowanie zmniejsza ryzyko pęknięć i lokalnych osłabień przy sękach. Impregnaty, zabezpieczenia przeciwgrzybiczne i impregnacje ogniochronne wpływają na trwałość i koszty, ale nie zmieniają parametrów wytrzymałościowych przekroju w takim stopniu jak zmiana klasy drewna czy zastosowanie LVL/glulam; przy dachach narażonych na wilgoć warto przewidzieć dodatkowe warstwy ochronne i odpowiednie łączenia.
Alternatywą dla cięższego przekroju albo podpór jest zastosowanie materiałów inżynierskich: LVL, glulam lub stal. LVL i glulam dają mniejsze zużycie drewna i przewidywalne parametry, ale wymagają precyzyjnego łączenia i często wyższego budżetu; stal natomiast umożliwia znacznie mniejsze przekroje przy dużych rozpiętościach, lecz wprowadza kwestie mostków termicznych, korozji i prac spawalniczych oraz wymaga zabezpieczeń antykorozyjnych i odpowiednich detali montażowych. Wybór materiału to kompromis między kosztami, logistyką i oczekiwanym efektem użytkowym.
Rozstaw krokwi a nośność dachu jednospadowego
Rozstaw krokwi to parametr, który bezpośrednio wpływa na ilość materiału, ciężar konstrukcji i nośność układu; typowe rozstawy mieszczą się najczęściej w przedziale 60–100 cm, przy ciężkich pokryciach lub dużych obciążeniach stosuje się 40–60 cm. Im większy rozstaw, tym większe obciążenie działające liniowo na jedną krokwę, a to przekłada się na większe momenty zginające i większe ugięcia, stąd dla tej samej rozpiętości zwiększenie rozstawu z 60 do 100 cm może wymuszać poważne zwiększenie przekroju lub zmianę materiału. W praktycznym projektowaniu warto łączyć wymagania producenta pokrycia (np. rozstaw łat dla dachówek) z wymogami nośności krokwi tak, żeby nie dochodziło do konfliktu między detalami montażowymi a konstrukcyjnymi.
Przykład liczbowy pokazuje istotę: jeżeli przyjmiesz całkowite obciążenie dachu 1,05 kN/m2 (pokrycie + śnieg + konstrukcja) i rozstaw krokwi 0,6 m, to obciążenie liniowe na krokwę wyniesie w = 1,05 * 0,6 = 0,63 kN/m; przy rozstawie 0,4 m to w = 0,42 kN/m, czyli redukcja obciążenia o 33%. Przy rosnącym rozstawie zmienia się też decyzja o przekroju — mniejszy przekrój przy gęstszym rozstawie może być tańszym rozwiązaniem niż duże belki przy rzadszym rozstawie, ale koszty montażu rosną z ilością elementów.
W projektowaniu należy więc równoważyć: liczba krokwi wpływa na materiał, koszty pracy, a także na sposób mocowania pokrycia i łat, dlatego decyzję o rozstawie podejmuje się w kontekście całego układu dachowego a nie osobno. Przy dachach z instalacjami (panele PV) rozstaw ma też wpływ na łatwość montażu i nośność dodatkowych obciążeń; im większe rozstawy, tym bardziej trzeba liczyć się z koniecznością zamocowania dodatkowych punktów pod panele lub wstawić wzmocnienia.
Obciążenia dachowe a dobór krokwi
Dobór krokwi bez rzetelnej analizy obciążeń to hazard: trzeba uwzględnić ciężar własny konstrukcji i pokrycia, obciążenie śniegiem, działanie wiatru oraz dodatkowe instalacje. Typowe wartości orientacyjne (służące do oszacowań wstępnych) wyglądają tak: blacha – 0,05–0,15 kN/m2, dachówka ceramiczna/bitumiczna – 0,6–0,9 kN/m2, izolacja i podkład – 0,05–0,3 kN/m2, panele fotowoltaiczne – 0,1–0,2 kN/m2, a obciążenie charakterystyczne od śniegu lokalnie może wynosić 0,6–1,5 kN/m2 (w zależności od strefy). Sumując te składowe otrzymujemy obciążenie strefowe, które przemnożone przez rozstaw krokwi daje obciążenie liniowe dla obliczeń belkowych – to podstawowa informacja do określenia przekroju i nośności.
Wybierając krokwie, trzeba porównać nośność przekroju z momentem zginającym M = w L^2 / 8 oraz sprawdzić ugięcie Δ = 5 w L^4 / (384 E I) dla belki swobodnie podpartej, gdzie w to obciążenie liniowe, L to rozpiętość, E moduł sprężystości, a I moment bezwładności przekroju. Takie obliczenia pokazują, że czasem naprężenie zginające mieści się w granicach dopuszczalnych dla drewna C24, a mimo to ugięcie jest nadmierne — wtedy trzeba podnieść wysokość przekroju, zmienić materiał na LVL/glulam albo dodać podpory pośrednie; nie ma skrótu ani jednego przepisu, który z góry wyeliminuje konieczność liczenia.
Wiatry działają często asymetrycznie na dach jednospadowy, powodując zarówno poziome siły ścinające, jak i odrywanie elementów – to argument, by zwrócić uwagę na mocowanie krokwi do murłat i łączenia na krokwiach. Przy dachach z dużym natężeniem wiatru lub dużymi połaciami bez przerwy warto rozważyć dodatkowe zamocowania, zbrojenia i szczegóły przy łączeniu krokwi z podpórami, bo te detale decydują o zachowaniu konstrukcji w ekstremalnych warunkach.
Długość krokwi, nachylenie dachu i korekta
Długość krokwi zależy bezpośrednio od rzutu (rozpiętości) i kąta nachylenia dachu: długość krokwi l ≈ rozpiętość / cos α, gdzie α to kąt nachylenia licząc od poziomu; przy 6 m rzutu i kącie 20° długość krokwi wzrośnie do około 6,39 m, a przy 30° do około 6,93 m, co oznacza większe zużycie drewna i zwiększone obciążenie własne. Dodatkowo trzeba uwzględnić wysunięcie okapu (30–60 cm typowo), grubość murłaty, oraz miejsca cięcia i podparcia, co dodaje kolejne centymetry do długości elementu i do jego ceny, a także wpływa na logistykę transportu i podnośnika na placu budowy. Dlatego przy planowaniu zawsze warto policzyć długość krokwi z nadmiarem kilku centymetrów i uwzględnić ewentualne korekty po obróbce końcowej.
Kąt nachylenia wpływa także na obciążenia śniegiem – przy stromych dachach (powyżej ok. 30°) część śniegu zsuwającego się redukuje obciążenie statyczne, natomiast przy małych kątach akumulacja śniegu jest większa i projektant musi wziąć to pod uwagę. Kąt zmienia też geometrię połączeń, punktów podparcia i sposób opierania krokwi na murłacie; w praktycznym ujęciu oznacza to inne długości wcięć, różne detale łączeń i dodatkowe wzmocnienia w miejscach narażonych na koncentrację naprężeń. Korekta długości krokwi i detali powinna być zawsze naniesiona na rysunek wykonawczy po zakończeniu pomiarów bryły dachu i analizie wszystkich warunków brzegowych.
W jednym zdaniu technicznym: pamiętaj, że każda dodatkowa centymetr długości to wzrost objętości drewna i masy dachu, a więc i obciążenia — to pętla sprzężeń, która wymaga przeliczeń, a nie jedynie intuicyjnego dodawania centymetrów.
Dodatkowe podpory a koszt montażu krokwi
Dodanie podpór pośrednich (płatwi, słupów, belki pośredniej) jest jednym z najskuteczniejszych sposobów na zmniejszenie przekroju krokwi, skrócenie rozpiętości biernej i ograniczenie ugięć, lecz generuje koszty dodatkowe: materiał na belkę, słupy, fundamenty punktowe i robociznę. Dla 6 m rozpiętości porównanie orientacyjne może wyglądać tak: wariant bez podpory — krokwie 100x200 mm koszt materiału ~300–500 PLN/szt. (w zależności od jakości), montaż prosty lecz wymagający cięższych elementów; wariant z podporą pośrednią — krokwie 50x150 koszt 120–200 PLN/szt., dodatkowa belka nośna (np. glulam 160x80) + słupy + montaż ~1500–3500 PLN, co przy większym dachu zwraca się przez mniejsze koszty elementów i łatwiejszy montaż. Kalkulacja ekonomiczna zależy zatem od liczby krokwi do zmniejszenia i od kosztu pracy na budowie: czasami prościej dopłacić do jednej grubszej belki niż do wielu godzin pracy przy stawianiu podpór.
Robocizna ma znaczenie: montaż prostych krokwi dla pojedynczego dachu może kosztować od kilkudziesięciu do kilkuset złotych za sztukę licząc razem materiały i pracę, ale dodanie podpory wymusza prace fundamentowe lub usztywniające, które są bardziej kosztowne i czasochłonne; dla inwestora końcowego istotne jest porównanie kosztu kompletu krokwi w wariancie bez podpór z kosztem mniejszego przekroju plus belka i słupy. Przy ocenie opłacalności warto sporządzić prostą tabelę kosztów brutto (materiał + montaż) dla obu wariantów i odnosić ją do przewidywanych korzyści użytkowych, takich jak łatwiejsza obsługa dachu, mniej pracy przy montażu pokrycia i mniejsze ryzyko napraw eksploatacyjnych.
W tym rozdziale warto też spojrzeć na logistykę: duże belki klejone wymagają często transportu specjalistycznego i dźwigu do montażu, co może przesunąć termin i zwiększyć koszty, a montaż wielu lekkich elementów jest pracochłonny, ale łatwiejszy do zorganizowania rękami ekipy bez dźwigu. Decyzja powinna uwzględniać wszystkie subtelności — kosztów, czasu, sprzętu i wymogów technologicznych — nie tylko cenę za metr bieżący drewna.
Wpływ alternatywnych materiałów na wytrzymałość krokwi
Przejście z litego drewna na LVL lub glulam to często najlepsza recepta na długie rozpiętości przy ograniczeniu przekroju: płyty LVL mają bardziej jednorodne parametry i wyższy moduł sprężystości niż przeciętne tarcice iglaste, co redukuje ugięcia bez konieczności podnoszenia wysokości belki. Z punktu widzenia wytrzymałości przy tym samym przekroju LVL lub glulam może zredukować ugięcie o kilkanaście procent w porównaniu do C24, a ich przewidywalność przy obliczeniach jest dużą zaletą — to oznacza mniej nadmiaru bezpieczeństwa w projekcie i często mniejsze koszty montażu mimo wyższej ceny jednostkowej materiału. Stal daje największe możliwości w zakresie minimalizacji przekroju i przenoszenia dużych obciążeń, jednak jej użycie pociąga za sobą kwestie technologiczne i wyższe ceny, a także potrzebę zaprojektowania przeciwdziałań termicznych i antykorozyjnych.
W praktyce (uwaga: sformułowanie powyżej zastępuję bezpośrednim wskazaniem) wybór materiału wpływa też na detale połączeń, uchwyty, montaż i konserwację; LVL wymaga specjalnych wkrętów i łączy klejonych, glulam wymaga precyzyjnych podpór i osadzeń, a stal musi mieć odpowiednio dobrane łączniki i osadzenia kotwowe. Przy decyzji warto zamówić próbki materiałów, sprawdzić dostępność elementów w wymaganych długościach oraz skalkulować logistykę — dostawa długich, ciężkich elementów może być istotnym czynnikiem kosztotwórczym. Z punktu widzenia użytkownika warto rozważyć też aspekty estetyczne i akustyczne: drewno dobrze „oddaje” wnętrzu, stal nie zawsze.
Jeśli spodziewasz się dodatkowych obciążeń lub chcesz zminimalizować ryzyko nadmiernego ugięcia, rozsądnym krokiem jest skonsultowanie wariantu z projektantem konstrukcji, który zweryfikuje obciążenia, policzy momenty i ugięcia oraz zaproponuje przekroje i materiały, które pogodzą koszt i bezpieczeństwo. Krokwi nie wybiera się na wyczucie ani „na oko” — to element, który przy dobrze dobranym materiale i przekroju będzie służył dekadami bez niespodzianek.
Jakie krokwie na dach jednospadowy

-
Jakie przekroje krokwi są zalecane dla rozpiętości 6 m i dachów jednospadowych?
Najczęściej zaczynają się od przekrojów 5x15 cm. Dla cięższych pokryć lub mniej sprzyjających warunków mogą być 6x16 cm, 6x18 cm. W ekstremalnych przypadkach rozważamy większe przekroje. Do wyboru warto użyć drewna iglastego klasy C24 lub drewna klejonego warstwowo, aby uzyskać potrzebną wytrzymałość.
-
Jaki rozstaw krokwi jest bezpieczny przy rozpiętości 6 m?
Najczęściej 60–100 cm. Mniejszy rozstaw zwiększa bezpieczeństwo przy większym obciążeniu, ale trzeba uwzględnić koszty i konstrukcję całego dachu.
-
Czy potrzebne są dodatkowe podpory i jak wpływają na koszty?
Wprowadzenie podpór, takich jak słupy lub belki pośrednie, umożliwia użycie krokwii o mniejszym przekroju i może obniżyć koszty montażu. Jednocześnie dodaje pracochłonności i wymaga precyzyjnego zaprojektowania układu.
-
Jakie czynniki obciążenia trzeba brać pod uwagę przy doborze krokwi?
Należy uwzględnić pokrycie dachowe, obciążenie śniegiem i wiatrem, a także instalacje (np. panele, anteny). Kąt nachylenia dachu wpływa na długość krokwi i wymaga korekt długości. Zawsze warto skonsultować projekt z konstruktorem lub cieślą i wykonywać indywidualne obliczenia.