Szpachlowanie Pomalowanych Ścian - Kluczowe Kroki

Czy zastanawialiście się kiedyś, czy ściany, które już dawno pokryła warstwa farby, mogą przejść metamorfozę i stać się idealnie gładkim płótnem pod nowe wykończenie? Czy pomalowane powierzchnie nadal kryją w sobie potencjał do dalszych modyfikacji, a jeśli tak, to jaki jest właściwy sposób, by sprostać wyzwaniom starych budynków, które często mają swoje unikalne historie i defekty? Czy poświęcony czas i wysiłek na przygotowanie takich ścian naprawdę opłaca się, czy może lepiej zaufać specjalistom, gdy stawiamy czoła latom nagromadzonych nierówności i niedoskonałości? Odpowiedzi na te pytania otworzą drzwi do kolejnych odkryć dotyczących szpachlowania ścian, które mogą odmienić Wasze wnętrza.

• Przygotowanie pomalowanej ściany do szpachlowania
• Usuwanie farb wodnych i olejnych z pomalowanych ścian
• Metody przygotowania podłoża pod gładź
• Jak usunąć tapetę i resztki kleju ze ścian
• Ujednolicenie powierzchni po malowaniu
• Jakie materiały do naprawy ubytków w malowanych ścianach
• Wyrównywanie większych nierówności na pomalowanych ścianach
• Stosowanie mas naprawczych do pęknięć i rys
• Szlifowanie ścian po szpachlowaniu
• Gruntowanie pomalowanych i szpachlowanych ścian
• Techniki aplikacji gładzi na przygotowane ściany
• Czy można szpachlować pomalowane ściany

Jak widzimy, można szpachlować ściany pomalowane, ale sukces tego przedsięwzięcia zależy w dużej mierze od staranności na każdym etapie. Prace w starych budynkach, jak sugeruje analiza, wymagają znacznie więcej uwagi niż w nowym budownictwie, gdzie często mamy do czynienia ze świeżymi tynkami. Kluczowe jest gruntowne przygotowanie – od usunięcia starych powłok, przez dokładne oczyszczenie, aż po precyzyjne uzupełnienie wszelkich ubytków i nierówności. Dobór odpowiednich materiałów, takich jak masy z dodatkiem włókna szklanego do większych pęknięć czy superlekkie masy do ekspresowych poprawek, znacząco wpływa na jakość końcową. Nawet pozornie proste zadanie, jak umycie ściany, staje się istotnym krokiem w procesie dążenia do idealnej powierzchni.

Przygotowanie pomalowanej ściany do szpachlowania

Rozpoczynając przygodę z odświeżaniem pomalowanych ścian, warto pamiętać, że każdy, nawet najbardziej zaawansowany produkt do szpachlowania, będzie bezsilny, jeśli zaniedbamy kluczowy pierwszy krok: przygotowanie podłoża. W starych budynkach to właśnie ten etap determinuje końcowy sukces, a często jest nieporównywalnie trudniejszym zadaniem niż praca na świeżych tynkach w nowym domu. Niezależnie od tego, czy planujesz nałożyć gładź, czy dokonać drobnych napraw, upewnij się, że ściana jest gotowa na przyjęcie nowych warstw. To podstawa, bez której Twoje wysiłki mogą okazać się syzyfową pracą.

Kluczem jest diagnostyka stanu istniejącego. Pomalowana ściana to nie jednolita powierzchnia; jej jakość i przyczepność zależą od wcześniejszych prac remontowych. Zidentyfikowanie rodzaju farby, stanu podłoża pod nią oraz ewentualnych uszkodzeń to absolutne minimum przed podjęciem jakichkolwiek dalszych działań. Zaniedbanie tego etapu może prowadzić do problemów, takich jak łuszczenie się gładzi czy nieestetyczne pęknięcia, które szybko zniweczą cały Twój trud i zamierzony efekt estetyczny.

Zobacz także: Malowanie szpachli samochodowej: czas schnięcia 2025

Pomyśl o przygotowaniu jako o solidnych fundamentach dla całego procesu. Bez czystej, stabilnej i odpowiednio chłonnej powierzchni, nawet najlepsza gładź nie spełni swojej roli. W praktyce oznacza to usunięcie wszystkiego, co mogłoby zakłócić przyczepność – luźnych ziaren farby, kurzu, tłuszczu czy resztek poprzednich wykończeń. Dopiero takie podejście gwarantuje, że ściana będzie idealnie przygotowana do dalszych prac i zyska szansę na naprawdę gładkie i trwałe wykończenie.

Usuwanie farb wodnych i olejnych z pomalowanych ścian

Kiedy decydujemy się na szpachlowanie bezpośrednio na starej farbie, pierwszy dylemat dotyczy jej usunięcia. Jeśli mamy do czynienia z farbą wodorozcieńczalną, sprawa jest stosunkowo prosta. Wystarczy poświęcić chwilę na umycie ściany gąbką namoczoną w ciepłej wodzie z dodatkiem łagodnego detergentu, takiego jak szare mydło. Po takiej kąpieli farba powinna być na tyle odświeżona i przygotowana, aby kolejne warstwy łatwiej się na niej trzymały, jeśli sama farba jest w dobrym stanie.

Sytuacja komplikuje się, gdy na ścianie króluje farba olejna, która tworzy twardą i mało chłonną powłokę. W takim przypadku użycie samej wody i mydła na niewiele się zda. Tutaj potrzebna jest bardziej zdecydowana interwencja; stosuje się specjalistyczne środki chemiczne rozpuszczające farbę lub mechaniczne metody usuwania. Należy wykazać się cierpliwością i skupieniem, aby dobrze usunąć wszystkie luźne fragmenty, które mogłyby stanowić przeszkodę dla późniejszego szpachlowania.

Zobacz także: Czy gips szpachlowy można malować? Poradnik na 2025 rok

Nawet jeśli wybraliśmy wodorozcieńczalną farbę, warto zastanowić się nad jej stanem. Czy jest dobrze przytwierdzona do tynku? Czy nie łuszczy się miejscami? Jeśli są jakiekolwiek oznaki osłabionej przyczepności, lepiej delikatnie ją przeszlifować drobnoziarnistym papierem ściernym lub umyć roztworem wody z niewielką ilością detergentu, aby zapewnić optymalną przyczepność dla całej masy naprawczej lub gładzi.

Metody przygotowania podłoża pod gładź

Aby gładź trzymała się ściany jak przyklejona, podłoże musi spełniać szereg rygorystycznych kryteriów. Po pierwsze, musi być mocno związane, co oznacza brak pęknięć, odspoinowań czy luźnych elementów. Po drugie, powierzchnia powinna być sucha – wilgoć jest wrogiem każdej masy szpachlowej, prowadząc do rozwoju pleśni i osłabienia struktury. Ściany wolne od zatłuszczeń, resztek poprzednich powłok malarskich, pyłu i kurzu to właśnie to, na czym można spokojnie aplikować gładź, bez obaw o jej późniejsze odspajanie.

Proces przygotowania podłoża obejmuje nie tylko usunięcie mechaniczne wszystkiego, co luźne, ale również dokładne umycie. W przypadku tapet, po ich mechanicznym usunięciu, należy pamiętać o umyciu samego tynku wodą z szarym mydłem, co pomoże pozbyć się resztek kleju i innych zanieczyszczeń. Czysta i stabilna baza to fundament udanego remontu, przekładający się na długowieczność i estetykę gotowej powierzchni.

Każdy etap przygotowania – od mycia po wstępne wygładzanie – stanowi inwestycję w przyszłość naszej ściany. Dobrze przygotowane podłoże gwarantuje nie tylko lepszą przyczepność, ale także ułatwia pracę z gładzią, minimalizując ryzyko powstawania nieestetycznych zacieków czy smug podczas aplikacji. Pamiętajmy, że staranność na tym etapie procentuje na każdym kolejnym.

Jak usunąć tapetę i resztki kleju ze ścian

Przygotowując stare ściany do szpachlowania, nierzadko napotykamy zadanie usunięcia starych tapet – czasem pozostawionych przez dziesięciolecia w niezmienionym stanie. Samo zdarcie tapety to często dopiero wierzchołek góry lodowej, ponieważ pod nią kryją się resztki kleju, a bywało, że i poprzednie warstwy papieru czy nawet gazety moczone w kleju, służące kiedyś do wyrównywania powierzchni. Właśnie te pozostałości stanowią największe wyzwanie, gdyż mogą znacząco wpłynąć na przyczepność nakładanych później materiałów.

Podstawą jest cierpliwość i metoda mechaniczna. Tapetę, wraz ze wszystkimi jej warstwami i pozostałościami kleju, należy zdrapywać centymetr po centymetrze. Do tego celu idealnie nadaje się mocna i dobrze wyprofilowana szpachelka. Pracujmy systematycznie, nie pomijając żadnego fragmentu, aż do całkowitego odsłonięcia oryginalnego tynku. To żmudne zadanie, ale im dokładniej je wykonamy, tym lepsze będą fundamenty pod nasze dalsze działania.

Po mechanicznym usunięciu wszystkiego, co nie jest tynkiem, następuje etap czyszczenia. Sam tynk, który odsłoniliśmy, również musi zostać doprowadzony do idealnej czystości. Umyjmy go dokładnie wodą z dodatkiem szarego mydła. Ta prosta, ale skuteczna metoda pozwala pozbyć się wszelkich pozostałości kleju, tłuszczów czy innych zabrudzeń, które mogłyby utrudnić poprawne nałożenie gładzi. Czysty tynk to gwarancja stabilnego podłoża.

Ujednolicenie powierzchni po malowaniu

Kiedy nasza pomalowana ściana jest już oczyszczona z kurzu i ewentualnych luźnych fragmentów farby, nawet jeśli nie planujemy pełnego szpachlowania, często pojawia się potrzeba drobnego wyrównania powierzchni. Malowanie może uwypuklić drobne niedoskonałości, takie jak ślady po wałku, niewielkie zacieki czy nierówności powstałe w poprzednich etapach życia ściany. Celem jest uzyskanie jednolitej tekstury i koloru, która będzie stanowiła idealną bazę pod kolejne warstwy.

Nawet jeśli nasze "dziury" to jedynie drobne nierówności, warto zastanowić się nad metodą ich wygładzenia. Czasami wystarczy bardzo drobnoziarnisty papier ścierny, aby delikatnie zetrzeć wystające gradacje lub niewielkie zgrubienia farby. Należy to robić z wyczuciem, aby nie naruszyć struktury tynku poniżej. Chodzi o osiągnięcie efektu swoistej "jednolicie gładkiej" powierzchni, która będzie estetyczna sama w sobie lub przygotuje grunt pod cieńsze warstwy gładzi.

Warto pamiętać, że proces ujednolicania to nie tylko fizyczne wygładzanie. Chodzi również o zapewnienie, że cała powierzchnia ściany będzie miała podobną chłonność. Jeśli po przeszlifowaniu pojawią się miejsca z odsłoniętym tynkiem, mogą one inaczej chłonąć podkład niż pomalowane fragmenty. Dlatego też, nawet jeśli szlifowanie było minimalne, warto rozważyć aplikację uniwersalnego gruntu, który wyrówna chłonność i przygotuje ścianę na prawdziwe przyjęcie kolejnego etapu pracy.

Jakie materiały do naprawy ubytków w malowanych ścianach

Stare budynki, zwłaszcza te przechodzące gruntowne renowacje, często stawiają przed nami wyzwanie w postaci rozmaitych ubytków w ścianach – od drobnych rys po głębsze uszkodzenia mechaniczne, które pojawiając się zwyczajnie jako ślad życia budynku. Gdy mamy do pomalowania ściany, które wymagają więcej niż tylko drobnego retuszu, kluczowe staje się dobranie odpowiedniego materiału do tych napraw. To nie zawsze musi być tradycyjna gładź, zwłaszcza gdy ubytki są znaczące.

Na większe pęknięcia, rysy lub ubytki w ścianach świetnie sprawdzą się specjalistyczne masy naprawcze. Zwracamy uwagę na te z dodatkiem włókna szklanego, takie jak proponowany ACRYL-PUTZ® FX23 FLEX. Dzięki specjalnej żywicy polimerowej w swoim składzie, masy te charakteryzują się znacznie lepszymi parametrami wytrzymałościowymi i doskonałą przyczepnością do podłoża. Ich dużą zaletą jest także wysoka i stała elastyczność, co pozwala na stosowanie ich na pęknięcia o szerokości do 5 mm bez konieczności używania dodatkowych taśm zbrojeniowych, co jest prawdziwym ułatwieniem.

Jeśli natomiast priorytetem jest szybkość i lekkość pracy, a do czynienia mamy z wieloma mniejszymi uszkodzeniami, warto sięgnąć po ultralekkie, szybkoschnące masy naprawcze. Produkt taki jak ACRYL PUTZ® LT22 LIGHT wyróżnia się unikalnie niskim ciężarem własnym (gęstość około 0,4 g/cm³), co sprawia, że jest łatwiejszy w aplikacji i transportowaniu po drabinie. Mimo niewielkiej masy, wykazuje wyjątkowe właściwości fizykochemiczne, jak minimalny skurcz, co czyni go idealnym wyborem do błyskawicznego wypełniania rys, pęknięć, ubytków oraz wykonywania wszelkiego rodzaju spoin, niezależnie od rodzaju podłoża.

Wyrównywanie większych nierówności na pomalowanych ścianach

Kiedy pomalowane ściany noszą ślady przeszłości w postaci większych nierówności lub są po prostu krzywe, sama gładź gipsowa okazuje się niekiedy niewystarczającym narzędziem. Oczywiście, dobrej jakości gładź, jak na przykład ACRYL-PUTZ® ST10 START, może być nakładana w warstwach o grubości nawet do 5 mm, co pozwala zniwelować sporo niedoskonałości. Jednak gdy krzywizny są na tyle duże, że sugerują poważne problemy z konstrukcją lub pierwotnymi tynkami, warto poważniej zastanowić się nad bardziej radykalnymi rozwiązaniami.

W sytuacjach, gdy ściany są bardzo krzywe, nie trzymają kątów prostych, a tradycyjne metody niwelacji mogłyby wymagać nałożenia kilku grubych warstw materiału, co zwiększa ryzyko pęknięć i przedłuża czas pracy, pojawia się alternatywa. Rozwiązaniem, które gwarantuje idealnie proste i płaskie powierzchnie, jest montaż tzw. suchych tynków, czyli płyt kartonowo-gipsowych. Jest to technika pozwalająca na błyskawiczne uzyskanie idealnego podłoża, często maskującego wszelkie dotychczasowe niedoskonałości.

Decyzja o wyborze metody zależy od skali problemu i oczekiwanego efektu końcowego. Jeśli priorytetem jest szybkość i perfekcyjne wyrównanie nawet bardzo zdeformowanych powierzchni, płyty kartonowo-gipsowe stanowią doskonałe rozwiązanie. Jeśli jednak nierówności są umiarkowane, a chcemy zachować oryginalną strukturę tynku, precyzyjne nałożenie kilku warstw gładzi gipsowej, z odpowiednim szlifowaniem między nimi, może przynieść równie zadowalające rezultaty, choć praca będzie bardziej czasochłonna.

Stosowanie mas naprawczych do pęknięć i rys

Pęknięcia i rysy na ścianach, szczególnie te wynikające z naturalnego osiadania budynków lub naprężeń, to typowe zmartwienie właścicieli starszych nieruchomości. Gdy chcemy szpachlować ściany już pomalowane, te drobne defekty wymagają starannego wypełnienia, aby uzyskać jednolitą, gładką powierzchnię jak po świeżym tynku. Wybór odpowiedniej masy naprawczej ma tu kluczowe znaczenie dla trwałości i estetyki efektu końcowego.

Dla pęknięć o szerokości do 5 milimetrów, elastyczne masy naprawcze z dodatkiem włókna szklanego są często rekomendowanym rozwiązaniem. Przykładem może być ACRYL-PUTZ® FX23 FLEX, który dzięki zawartości żywic polimerowych zapewnia doskonałą przyczepność i wytrzymałość. Co ważne, wysoka i stała elastyczność tej masy pozwala na pracę bez konieczności stosowania dodatkowych taśm zbrojeniowych, co znacznie przyspiesza proces naprawczy i minimalizuje ryzyko powstawania mikropęknięć w przyszłości.

Na rynku dostępne są również inne, innowacyjne produkty dedykowane szybkim i skutecznym naprawom. Ultralekkie masy, takie jak ACRYL PUTZ® LT22 LIGHT, oferują nie tylko łatwość aplikacji dzięki minimalnej wadze, ale także wyjątkowe właściwości, wśród których wyróżnia się brak skurczu. Są one idealne do wypełniania wszelkiego rodzaju rys, szczelin i niewielkich ubytków, niezależnie od grubości warstwy, jaką nakładamy. Pozwala to na szybkie i estetyczne przeprowadzenie prac naprawczych, przygotowując ścianę pod dalsze etapy wykończenia.

Szlifowanie ścian po szpachlowaniu

Po nałożeniu masy szpachlowej i jej dokładnym wyschnięciu, kluczowym etapem na drodze do idealnie gładkiej ściany jest szlifowanie. To właśnie ten krok pozwala wyrównać wszelkie nierówności, wyeliminować grudki, pozostałości po krawędziach szpachli czy drobne ziarna, które mogły pojawić się podczas aplikacji. Bez odpowiedniego przeszlifowania, nawet najlepiej nałożona gładź nie zapewni pożądanego efektu wizualnego, a kolejna warstwa farby może uwydatnić wszelkie defekty.

Wybór odpowiedniego narzędzia i materiału ściernego jest tutaj niezwykle ważny. Zazwyczaj stosuje się papier ścierny o gradacji od 120 do nawet 240 lub drobniejszy, w zależności od tego, jak gładka powierzchnia jest nam potrzebna do dalszych prac. Bardziej profesjonalne podejście zakłada użycie siatek szlifierskich, które są bardziej odporne na zapychanie i zapewniają równomierny efekt. Narzędzia takie jak packi szlifierskie ręczne lub elektryczne szlifierki oscylacyjne (żyrafy) znacznie ułatwią i przyspieszą pracę, zwłaszcza na większych powierzchniach.

Podczas szlifowania należy pracować systematycznie, wykonując ruchy okrężne lub posuwisto-zwrotne, z umiarkowanym naciskiem. Kluczowe jest, aby nie przeszlifować zbytnio i nie uszkodzić samego podłoża, zwłaszcza jeśli pracujemy na delikatnych tynkach. Po zakończeniu szlifowania, powierzchnię ściany należy dokładnie oczyścić z powstałego pyłu przy pomocy odkurzacza budowlanego lub miękkiej szczotki, a następnie przetrzeć wilgotną szmatką (nie mokrą!), aby usunąć wszelkie pozostałości pyłu. Czysta i gładka ściana jest gotowa na ostatni krok – gruntowanie.

Gruntowanie pomalowanych i szpachlowanych ścian

Po przeprowadzeniu wszelkich prac naprawczych, wyrównaniu nierówności masami szpachlowymi i finalnym przeszlifowaniu ściany do uzyskania idealnej gładkości, nadchodzi czas na fundamentalny etap przygotowawczy przed malowaniem: gruntowanie. Jest to krok, którego absolutnie nie wolno pomijać, zwłaszcza na powierzchniach, które przeszły znaczące modyfikacje, jak szpachlowanie po starych farbach. Dobry grunt wyrównuje chłonność podłoża, co zapobiega powstawaniu smug na farbie.

Ściany pokryte gładzią, nawet po dokładnym szlifowaniu, mogą mieć nierównomierną chłonność. Różnice te wynikają z faktu, że sama gładź, zagruntowane podłoże i ewentualne miejsca z odsłoniętym tynkiem mogą wchłaniać wodę z farby w różny sposób. Grunt penetrujący powierzchnię tworzy jednolitą barierę, która reguluje tę chłonność. Dzięki temu farba, nakładana później, rozprowadza się równomiernie, a jej krycie jest lepsze, co często pozwala na zastosowanie mniejszej ilości warstw.

W przypadku malowanych ścian, które przeszły proces szpachlowania, gruntowanie pełni podwójną rolę. Po pierwsze, wiąże drobne cząsteczki kurzu, które mogły pozostać po szlifowaniu, tworząc jednolitą powierzchnię. Po drugie, jako wspomniano, wyrównuje chłonność. Na rynku dostępne są różnorodne preparaty gruntujące – uniwersalne, głęboko penetrujące czy emulsje pod farby – dobierane w zależności od rodzaju podłoża i rodzaju wykończenia. Wybór odpowiedniego gruntu i jego prawidłowa aplikacja to inwestycja, która zaprocentuje idealnym wyglądem finalnej powłoki malarskiej, zapewniając jej trwałość i estetykę na lata.

Techniki aplikacji gładzi na przygotowane ściany

Gdy ściany są już gruntownie przygotowywane, usunięto stare warstwy, naprawiono ubytki i całość została przeszlifowana do perfekcji, nadchodzi moment aplikacji warstwy gładzi. To punkt kulminacyjny prac przygotowawczych, decydujący o ostatecznym efekcie wygładzenia. Niezależnie od tego, czy używamy gotowej masy, czy przygotowujemy ją samodzielnie, technika aplikacji jest kluczem do sukcesu, zwłaszcza na podłożach, które wcześniej były już pomalowane i przeszły renowację.

Pierwszą warstwę gładzi, często nazywaną gładzią gruntującą lub startową, nakłada się zazwyczaj nieco grubiej, aby wyrównać większe nierówności i przygotować podłoże pod kolejne, cieńsze warstwy. Użyj długiej, elastycznej pacy nierdzewnej, aby rozprowadzić masę równomiernie po powierzchni, starając się utrzymywać stały kąt między pacą a ścianą. Pracuj od góry do dołu, zawsze lekko zakładając na poprzednio nałożony pas, aby uniknąć powstawania widocznych łączeń i smug.

Po wyschnięciu pierwszej warstwy, często stosuje się drugą, cieńszą warstwę wykończeniową, która ma na celu idealne wygładzenie powierzchni. Tutaj kluczowe jest jeszcze większe skupienie na technice. Powinno się nakładać gładź ruchami ciągłymi, z góry na dół, starając się doprowadzić do niemal lustrzanego odbicia. Po nałożeniu, można jeszcze delikatnie "przeciągnąć" pacą pod odpowiednim kątem, aby zebrać nadmiar materiału i wygładzić drobne nierówności. Pamiętajmy, że każdą warstwę przed nałożeniem kolejnej należy odpowiednio przeszlifować, zaczynając od grubszego papieru, a kończąc na bardzo drobnej gradacji, aby uzyskać efekt, który spełni nasze oczekiwania i będzie godny najlepszego wykończenia.

Czy można szpachlować pomalowane ściany

• Czy mogę szpachlować ściany, które zostały już pomalowane?

  Tak, jest to możliwe, ale wymaga odpowiedniego przygotowania podłoża. Prace przy ścianach w starych budynkach, które były już wielokrotnie malowane, są zazwyczaj trudniejsze niż na świeżych tynkach. Kluczowe jest dokładne oczyszczenie, odtłuszczenie i zabezpieczenie powierzchni przed nałożeniem masy szpachlowej, aby zapewnić jej dobrą przyczepność i trwałość.

• Jak przygotować pomalowaną ścianę do szpachlowania w zależności od rodzaju farby?

  Jeśli ściana jest pomalowana zwykłą farbą wodorozcieńczalną, wystarczy użyć gąbki, wody i mydła do jej umycia. W przypadku farb olejnych lub gdy pod tapetą były użyte kleje do gazet, można zastosować specjalne środki do usuwania farby olejnej i mechanicznie usunąć pozostałości szpachelką. Tapety oraz wszelkie resztki kleju pod nimi należy zdrapać mechanicznie szpachelką aż do tynku, a sam tynk umyć wodą z szarym mydłem.

• Jak poradzić sobie z ubytkami i nierównościami na starych, malowanych ścianach przed szpachlowaniem?

  Stare ściany często mają rysy, uszkodzenia mechaniczne lub są nierówne. Mniejsze ubytki i rysy można wypełnić gładzią gipsową, na przykład ACRYL PUTZ® ST10 START, którą można nakładać warstwami o grubości do 5 mm. Przy większych ubytkach, pęknięciach (o szerokości do 5 mm) lub silnych nierównościach zaleca się użycie elastycznej masy naprawczej z włóknem szklanym, takiej jak ACRYL PUTZ® FX23 FLEX, która dzięki zawartej żywicy polimerowej zapewnia doskonałą przyczepność i elastyczność. Alternatywnie, dla bardzo krzywych ścian można rozważyć montaż płyt gipsowo-kartonowych.

• Co zrobić po naprawie ubytków i wyrównaniu, zanim nałoży się gładź na pomalowaną ścianę?

  Po wykonaniu wszystkich prac naprawczych i wyrównujących, ścianę należy dokładnie przeszlifować papierem ściernym, aby usunąć ewentualne grudki lub luźne ziarna. Następnie, aby zapewnić najlepszą przyczepność kolejnych warstw masy szpachlowej lub gładzi, powierzchnię należy zagruntować. Upewnij się, że podłoże jest mocno związane, suche, dobrze przyczepne, pozbawione luźnych ziaren, kurzu i zatłuszczeń.