Wniosek o wydanie certyfikatu rezydencji podatkowej krok po kroku

Piętnaście tysięcy euro. Tyle potrafi kosztować jedno niedopatrzenie przy wypłacie dywidendy za granicę, jeśli zabraknie aktualnego certyfikatu rezydencji podatkowej. Nie chodzi o abstrakcyjne ryzyko ani teoretyczną karę, lecz o realną różnicę między stawką 5% a 20% podatku u źródła pobranego przez zagranicznego kontrahenta. Wniosek o wydanie certyfikatu rezydencji to formalność, której polscy przedsiębiorcy potrzebują coraz częściej, a jej poprawne złożenie zajmuje mniej czasu niż samo przekopywanie się przez sprzeczne interpretacje w internecie.

• Kiedy naprawdę potrzebujesz certyfikatu rezydencji podatkowej
• Formularz CFR-1 i wymagane dokumenty do wniosku
• Koszty, terminy i opłata za wydanie certyfikatu
• Co zrobić, gdy zagraniczny kontrahent wymaga krótszej ważności certyfikatu
• Najczęstsze błędy, które kosztują czas i pieniądze
• Wpływ certyfikatu na obowiązki płatnika i rozliczenia roczne
• Wzór ścieżki decyzyjnej krok po kroku
• FAQ

Kiedy naprawdę potrzebujesz certyfikatu rezydencji podatkowej

Certyfikat rezydencji podatkowej to dokument potwierdzający, że osoba fizyczna lub spółka posiada miejsce zamieszkania bądź siedzibę na terytorium Polski dla celów podatkowych. Jego podstawa prawna tkwi w art. 4a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 5a pkt 15 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Za granicą pełni on rolę paszportu podatkowego: bez niego zagraniczny płatnik naliczy pełną stawkę podatku u źródła przewidzianą w jego jurysdykcji.

Wielu przedsiębiorców myli certyfikat z oświadczeniem o rezydencji podatkowej, tymczasem to dwa odrębne dokumenty o różnej mocy dowodowej. Oświadczenie składa sam podatnik lub płatnik w dobrej wierze, a jego zakwestionowanie wymaga dodatkowej weryfikacji. Certyfikat wydaje organ podatkowy po urzędowym postępowaniu, opatrując go pieczęcią i podpisem, dlatego dla zagranicznego fiskusa stanowi twardy dowód statusu polskiego rezydenta. W transakcjach, gdzie stawka podatku u źródła waha się od 0% do 25%, różnica między tymi dokumentami przekłada się na konkretne miliony złotych rocznie w skali całej gospodarki.

Praktyczne scenariusze wymagające certyfikatu pojawiają się częściej, niż sugerują podręcznikowe opisy. Wypłata dywidendy do udziałowca w Niemczech, Holandii czy na Cyprze wymaga okazania dokumentu przed przelewem. Należności licencyjne za oprogramowanie w modelu SaaS, tantiemy dla twórców, odsetki od pożyczek między powiązanymi spółkami, wynagrodzenia członków zarządu oddelegowanych do zagranicznych spółek zależnych, a także usługi świadczone transgranicznie w ramach umów B2B to wszystko pola, na których brak certyfikatu uruchamia pełne stawki krajowe.

Firma informatyczna z Krakowa realizująca kontrakt dla klienta ze Stanów Zjednoczonych na kwotę 200 tys. USD stanowi typowy przykład. Amerykański nabywca przed wypłatą honorarium żąda formularza W-8BEN-E lub odpowiednika, ale transakcja dotyczy usług wykonywanych w Polsce. Bez amerykańskiego certyfikiku rezydencji IRS naliczy 30% podatku u źródła, chyba że polska umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania pozwala na obniżenie stawki. W tym celu właśnie potrzebny jest dokument z polskiego urzędu skarbowego, potwierdzony dodatkowo apostille lub tłumaczeniem przysięgłym, w zależności od wymagań kontrahenta.

Warto też rozróżnić certyfikat polski od certyfikatu zagranicznego. Polscy rezydenci otrzymują dokument na formularzu CFR-1, wystawiany przez naczelnika urzędu skarbowego właściwego według miejsca zamieszkania lub siedziby. Zagraniczny certyfikat rezydencji to odpowiednik wystawiony w państwie kontrahenta, który zwalnia polskiego płatnika z poboru podatku u źródła. Oba dokumenty krzyżują się w obrocie międzynarodowym, ale procedura ich uzyskania różni się od siebie, a błędne złożenie wniosku do niewłaściwego organu skutkuje odmową wszczęcia postępowania.

Pięć pytań pomaga ustalić, czy certyfikat jest w danym momencie potrzebny:

• Czy w najbliższych 12 miesiącach planowany jest przelew do podmiotu zagranicznego?
• Czy umowa z kontrahentem zobowiązuje do wskazania rezydencji podatkowej?
• Czy stawka podatku u źródła w danej jurysdykcji przekracza 10%?
• Czy zagraniczny partner wymaga dokumentu w formie apostille lub tłumaczenia?
• Czy poprzedni certyfikat stracił ważność, a wniosek jeszcze nie wpłynął?

Formularz CFR-1 i wymagane dokumenty do wniosku

Centralnym elementem procedury pozostaje formularz CFR-1, dostępny w wersji papierowej w urzędach skarbowych oraz elektronicznie w systemie e-Urząd Skarbowy. Wniosek zawiera dane identyfikacyjne podatnika, numer PESEL lub NIP, adres zamieszkania lub siedziby, wskazanie okresu, za jaki ma być wydany dokument, oraz cel jego pozyskania. Pola oznaczone gwiazdką wymagają szczególnej uwagi, ponieważ błąd w numerze NIP albo w dacie urodzenia generuje wezwanie do uzupełnienia i wydłuża całą procedurę.

Lista dokumentów towarzyszących wnioskowi zależy od statusu wnioskodawcy. Osoba fizyczna prowadząca działalność dołącza zaświadczenie o wpisie do CEIDG, kopię pierwszej strony PIT za poprzedni rok oraz dokument potwierdzający adres zamieszkania, na przykład rachunek za media nie starszy niż trzy miesiące. Spółka prawa handlowego przedstawia odpis z KRS, statut lub umowę spółki, uchwałę o podziale zysku, jeśli certyfikat dotyczy dywidendy, oraz zaświadczenie o numerze identyfikacyjnym NIP. W przypadku wspólników spółek osobowych wymagane jest dodatkowo zaświadczenie o rejestracji jako podatnik VAT czynny.

Pełnomocnik działający w imieniu podatnika składa formularz PPS-1 wraz z oryginałem lub poświadczonym notarialnie pełnomocnictwem. Z praktyki wynika, że najczęściej pełnomocnictwa udzielają spółki obsługiwane przez biura rachunkowe prowadzące pełną księgowość, zwłaszcza gdy certyfikat potrzebny jest cyklicznie co kwartał. W takim układzie jedno pełnomocnictwo szczególne, wskazujące konkretny rodzaj sprawy, pozwala złożyć wszystkie wnioski CFR-1 w ciągu roku bez konieczności każdorazowego potwierdzania uprawnień.

Przed wysłaniem wniosku warto zweryfikować kompletność dokumentów według krótkiej checklisty:

• Prawidłowy numer NIP i PESEL bez literówek
• Aktualny adres zamieszkania zgodny z CEPiK
• Cel wydania certyfikatu opisany jednoznacznie, np. „wypłata dywidendy do kontrahenta w Holandii"
• Dokument tożsamości do wglądu przy składaniu papierowym
• Dowód uiszczenia opłaty skarbowej 17 zł na właściwy rachunek

Koszty, terminy i opłata za wydanie certyfikatu

Opłata za wydanie certyfikatu rezydencji podatkowej wynosi 17 zł i stanowi jedyny koszt całej procedury. Stawka ta obowiązuje niezależnie od liczby egzemplarzy ani od okresu, na jaki dokument zostaje wystawiony. Wpłaty dokonuje się na rachunek bankowy właściwego urzędu skarbowego, podając w tytule numer NIP lub PESEL wnioskodawcy oraz dopisek „opłata za certyfikat rezydencji". Brak przelewu lub błędna kwota traktowane są jak brak formalny wniosku.

Termin wydania dokumentu to 7 dni od dnia otrzymania prawidłowo wypełnionego wniosku CFR-1. Liczy się tu data wpływu do urzędu, a nie data nadania przesyłki. W praktyce e-Urząd Skarbowy skraca ten czas do 2-3 dni roboczych, ponieważ system automatycznie rejestruje wpływ i przyspiesza przydzielenie sprawy. Papierowe złożenie formularza bezpośrednio w okienku może zakończyć się nawet tego samego dnia, jeśli urząd dysponuje wolnymi mozliwościami kadrowymi w danym momencie.

Porównanie trzech ścieżek złożenia wniosku pokazuje wyraźne różnice w wygodzie i szybkości:

Wybór formy wpływa na dalsze etapy odbioru dokumentu. Wniosek papierowy zakończony odbiorem osobistym wymaga ponownej wizyty w urzędzie lub upoważnienia kogoś do odbioru za potwierdzeniem. e-Urząd Skarbowy generuje certyfikat w formie PDF z kwalifikowaną pieczęcią, co zwalnia z konieczności osobistego stawiennictwa i umożliwia natychmiastowe przesłanie pliku kontrahentowi zagranicznemu. ePUAP z kolei wysyła dokument na skrzynkę podawczą, ale wymaga podpisu kwalifikowanego, którego roczny koszt utrzymania przewyższa samą opłatę za certyfikat.

Samo uzyskanie dokumentu nie zamyka tematu kosztów. W sytuacji, gdy zagraniczny kontrahent wymaga apostille, cena rośnie o 60-100 zł za każdą stronę w MSZ. Tłumaczenie przysięgłe na język angielski kosztuje od 45 do 80 zł za stronę rozliczeniową, przy czym certyfikat CFR-1 liczy zwykle jedną lub dwie strony. Łączny budżet na komplet dokumentów dla jednej transakcji oscyluje więc między 80 a 200 zł, co stanowi ułamek potencjalnej straty podatkowej.

Co zrobić, gdy zagraniczny kontrahent wymaga krótszej ważności certyfikatu

Polskie przepisy nie definiują sztywnej daty ważności certyfikatu rezydencji, lecz przyjmuje się, że dokument potwierdza stan na dzień wydania. Naczelnik urzędu skarbowego może wskazać okres, za który potwierdza rezydencję, najczęściej od 1 stycznia do 31 grudnia danego roku. Zagraniczne praktyki bankowe i podatkowe idą jednak znacznie dalej: niemieckie instytucje finansowe oczekują certyfikatu nie starszego niż 12 miesięcy, ale kraje skandynawskie czy japońskie skracają ten wymóg do 6, a nawet 3 miesięcy.

Standardowa umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Niemcami obowiązuje od 2003 roku i przewiduje obniżoną stawkę podatku u źródła przy dywidendach do 5% dla udziałowców posiadających co najmniej 10% kapitału. Niemiecki bank wypłacający dywidendę pobiera 25% podatku, jeśli nie otrzyma ważnego certyfikatu z urzędu skarbowego. Po jego przedstawieniu nadpłacony podatek trafia do polskiego rezydenta po kilku miesiącach procedury zwrotnej. Wielu przedsiębiorców woli uniknąć tej pętli, składając wniosek na nowy certyfikat co kwartał.

Holenderskie spółki holdingowe stanowią osobną kategorię wymagań. Holandia stosuje stawkę 15% podatku u źródła na dywidendy wypłacane do Polski, obniżoną do 5% przy spełnieniu testu substancji oraz posiadaniu certyfikatu rezydencji nie starszego niż 6 miesięcy. Praktyka ta wynika z wewnętrznych wytycznych tamtejszego urzędu skarbowego, choć formalnie nie wynika z umowy międzynarodowej. Polski podatnik, który otrzymał certyfikat w styczniu, w lipcu musi złożyć kolejny wniosek, by zachować preferencyjne traktowanie.

Wyjściem z sytuacji pozostaje wynegocjowanie z kontrahentem dłuższego okresu akceptacji lub złożenie wniosku w trybie ciągłym. Biura rachunkowe obsługujące spółki z kapitałem zagranicznym prowadzą terminarze przypominające o zbliżającym się terminie wygaśnięcia dokumentu, dzięki czemu unikają luk, w których certyfikat traci akceptowalność. Automatyzacja tego procesu wymaga powiązania kalendarza podatkowego z bazą klientów i szablonem wniosku CFR-1 przygotowanym z wyprzedzeniem.

Niektóre interpretacje Krajowej Informacji Skarbowej dopuszczają wystawienie certyfikatu z klauzulą „na dzień wydania", co w praktyce wydłuża jego akceptowalność w oczach zagranicznych instytucji. Interpretacja o sygnaturze 0114-KDIP2-2.4010.246.2019.1.MR potwierdza, że organ podatkowy może wskazać datę wydania jako moment ustalenia stanu rezydencji, nawet jeśli dokument wykorzystywany jest w transakcji kilka miesięcy później. Takie podejście wymaga jednak uzyskania indywidualnej interpretacji przed jej powołaniem w rozmowie z zagranicznym kontrahentem.

Odmowa wydania certyfikatu lub jego opóźnienie mają poważne konsekwencje finansowe. Dla dywidendy 100 tys. EUR z niemiecką stawką 5% podatku u źródła zysk netto wynosi 95 tys. EUR. Bez certyfikatu niemiecki poborca pobiera 25%, czyli 25 tys. EUR, pozostawiając udziałowcowi 75 tys. EUR. Różnica 20 tys. EUR to czteroletnia pensja średniej krajowej, utracona przez jeden brakujący dokument. W przypadku należności licencyjnych stawka waha się od 0% do 20%, a straty sięgają jeszcze wyższych kwot.

Najczęstsze błędy, które kosztują czas i pieniądze

Złożenie wniosku CFR-1 do niewłaściwego urzędu skarbowego stanowi pierwszą grupę pomyłek. Właściwość miejscowa wynika z miejsca zamieszkania dla osób fizycznych i siedziby dla osób prawnych, a nie z miejsca prowadzenia działalności ani oddziału. Spółka zarejestrowana w Warszawie, prowadząca biuro w Gdańsku, składa wniosek do naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla swojej siedziby statutowej. Przesłanie formularza do urzędu w Gdańsku skutkuje zwrotem bez rozpatrzenia.

Drugą grupę stanowi brak pełnomocnictwa przy składaniu wniosku przez osobę trzecią. Wspólnik spółki jawnej nie może podpisać CFR-1 w imieniu wszystkich pozostałych wspólników bez pisemnego upoważnienia. Podobnie członek zarządu jednoosobowej spółki z o.o. potrzebuje pełnomocnictwa, jeśli wniosek podpisuje główna księgowa. W praktyce najczęściej problem dotyczy biur rachunkowych, które po zmianie obsługi księgowej zapominają o odnowieniu dokumentu.

Zbyt mała liczba egzemplarzy certyfikatu to trzecia grupa błędów. Urząd wydaje dokument w liczbie egzemplarzy wskazanej we wniosku, a każdy kolejny egzemplarz wymaga odrębnego postępowania. Kontrahent zagraniczny często potrzebuje oryginału dla siebie, kopii dla banku i wersji elektronicznej do systemu raportowania. Złożenie wniosku o jeden egzemplarz w sytuacji, gdy potrzeba trzech, oznacza konieczność powtórzenia całej procedury i ponownego uiszczenia opłaty 17 zł.

Brak wskazania okresu, za jaki wydawany jest certyfikat, stanowi czwartą, zaskakująco częstą pomyłkę. Pole dotyczące okresu obejmuje zazwyczaj cały rok podatkowy, ale przedsiębiorcy prowadzący działalność od kilku miesięcy wpisują okres od dnia rejestracji do końca roku. Taki zapis jest poprawny, lecz wymaga dodania daty rozpoczęcia działalności. Brak daty skutkuje wezwaniem do uzupełnienia i wydłuża realizację wniosku.

Nieprawidłowe dane adresata korespondencji zwrotnej zamyka listę najczęstszych wpadek. W sytuacji, gdy wnioskodawca zamierza odebrać dokument za pośrednictwem pełnomocnika, pole „sposób odbioru" wymaga wyraźnego zaznaczenia. Pozostawienie domyślnej opcji odbioru osobistego w urzędzie skutkuje koniecznością osobistej wizyty mimo udzielenia pełnomocnictwa, co generuje dodatkowe opóźnienia w obiegu dokumentów.

Wpływ certyfikatu na obowiązki płatnika i rozliczenia roczne

Certyfikat rezydencji wpływa bezpośrednio na treść informacji podatkowej składanej przez płatnika. W przypadku wypłaty należności na rzecz zagranicznego rezydenta polska spółka wystawia informację IFT-2R, w której potwierdza pobranie podatku u źródła w obniżonej stawce. Podstawą wpisania właściwej stawki jest właśnie certyfikat okazany przez kontrahenta przed wypłatą. Brak certyfikatu wymusza pobór podatku w stawce krajowej i wystawienie informacji IFT-2R z właściwą adnotacją, co później komplikuje rozliczenie po stronie zagranicznego podatnika.

Druga płaszczyzna integracji to formularz PIT-8C, składany przez płatników wypłacających należności osobom fizycznym nieprowadzącym działalności. Sekcja D tego formularza przewiduje pole na stawkę podatku oraz kraj rezydencji, a załącznikiem jest właśnie certyfikat lub jego kopia. Bez tego załącznika urząd skarbowy może zakwestionować prawidłowość pobranego podatku i nałożyć na płatnika obowiązek zapłaty odsetek od zaległości podatkowej, nawet jeśli sam podatnik prawidłowo rozliczył się w swoim kraju.

Spółki działające w ramach estońskiego CIT lub posiadające status spółki holdingowej podlegają dodatkowym obowiązkom raportowym wobec organów skarbowych. Certyfikat rezydencji wpływa na sposób wykazywania przychodów pasywnych w informacji CIT-14 oraz na obowiązki wynikające z regulacji CFC. Polski rezydent posiadający zagraniczny podmiot zależny musi wykazać dochody tego podmiotu, a certyfikat rezydencji drugiego kraju stanowi jeden z elementów weryfikacji, czy podmiot podlega opodatkowaniu w jurysdykcji preferencyjnej.

Praktyka międzynarodowa pokazuje rosnącą rolę certyfikatu w ramach automatycznej wymiany informacji podatkowej CRS. Od 2017 roku polskie instytucje finansowe raportują konta zagranicznych rezydentów do organów skarbowych, a te przesyłają dane do właściwych państw. Certyfikat rezydencji zaczyna pełnić funkcję nie tylko dokumentu podatkowego, lecz także elementu identyfikacji klienta w procesach compliance bankowych. Brak aktualnego certyfikatu może skutkować zamrożeniem rachunku lub wypowiedzeniem umowy rachunku bankowego.

Wzór ścieżki decyzyjnej krok po kroku

Pierwszy krok stanowi identyfikacja transakcji wymagającej certyfikatu i ustalenie jurysdykcji kontrahenta. Drugi krok to weryfikacja stawek podatku u źródła w umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między Polską a danym krajem. Trzeci krok obejmuje sprawdzenie wymogów kontrahenta dotyczących formy certyfikatu, okresu jego ważności oraz konieczności apostille lub tłumaczenia.

Czwarty krok to przygotowanie formularza CFR-1 wraz z kompletem dokumentów i dowodem opłaty 17 zł. Piąty krok polega na wyborze formy złożenia: papierowo, przez e-Urząd Skarbowy lub ePUAP, z uwzględnieniem kosztów podpisu kwalifikowanego w przypadku tej ostatniej opcji. Szósty krok to monitoring terminu realizacji i odbiór dokumentu w ustalonej formie.

Siódmy krok stanowi przesłanie certyfikatu kontrahentowi wraz z ewentualnym tłumaczeniem przysięgłym lub apostille. Ósmy krok to archiwizacja kopii w dokumentacji podatkowej z datą ważności. Dziewiąty krok polega na ustawieniu przypomnienia o terminie kolejnego wniosku, najlepiej na 60 dni przed wygaśnięciem bieżącego dokumentu. Dziesiąty krok to weryfikacja, czy zmiana adresu, statusu podatkowego lub formy prawnej nie wymaga aktualizacji certyfikatu przed kolejną transakcją.

FAQ

Czy mogę posiadać kilka certyfikatów rezydencji jednocześnie? Tak, wniosek CFR-1 dopuszcza wskazanie liczby egzemplarzy, a urząd wystawia je w jednym postępowaniu. Każdy egzemplarz opatrzony jest tym samym numerem sprawy, lecz zachowuje moc oryginału.

Co się stanie, gdy zmienię adres w trakcie ważności certyfikatu? Zmiana adresu zamieszkania nie wpływa na ważność dokumentu, ponieważ potwierdza on stan na dzień wydania. Nowe transakcje mogą jednak wymagać aktualnego certyfikatu od organu właściwego dla nowego miejsca zamieszkania, co warto zweryfikować z kontrahentem.

Czy zagraniczny certyfikat rezydencji zwalnia mnie z obowiązku uzyskania polskiego? Nie. Certyfikat zagraniczny służy polskiemu płatnikowi do zastosowania obniżonej stawki podatku u źródła. Polski certyfikat jest natomiast wymagany przez zagraniczne instytucje wobec polskiego rezydenta. To dwa różne dokumenty w dwóch różnych jurysdykcjach.

Czy certyfikat rezydencji jest dokumentem publicznym? Tak, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, opatrzony pieczęcią urzędową i podpisem osoby uprawnionej.

Jak długo przechowywać certyfikat w dokumentacji? Przepisy podatkowe nakładają obowiązek przechowywania dokumentacji podatkowej przez 5 lat od końca roku, w którym upłynął termin płatności podatku. W praktyce warto zachować certyfikat przez cały okres przedawnienia zobowiązania podatkowego, czyli do 5 lat z możliwością przedłużenia.

Czy mogę złożyć wniosek o certyfikat w imieniu zmarłego podatnika? Tak, w imieniu spadkobierców działa zarządca spadku lub osoba wskazana w postanowieniu o stwierdzeniu nabycia spadku, na podstawie pełnomocnictwa szczególnego.

Czy certyfikat można wykorzystać wielokrotnie u różnych kontrahentów? Tak, jeden egzemplarz może posłużyć do realizacji dowolnej liczby transakcji z różnymi podmiotami, o ile zachowana jest jego ważność i zgodność z wymaganiami odbiorcy.

Czy formularz CFR-1 można złożyć w języku angielskim? Nie, wniosek składa się wyłącznie po polsku. Tłumaczenie certyfikatu na język obcy stanowi odrębną usługę tłumacza przysięgłego i następuje po jego wydaniu.

Co zrobić, gdy kontrahent żąda certyfikatu z konkretną klauzulą? Warto złożyć wniosek z opisem wymaganej klauzuli w polu „uwagi". Urząd skarbowy może uwzględnić taką prośbę, choć nie ma prawnego obowiązku dodawania dodatkowych formuł poza standardowym wzorem.

Czy istnieje kara za posiadanie certyfikatu z nieprawdziwymi danymi? Tak, podanie fałszywych danych we wniosku CFR-1 stanowi naruszenie art. 56 Kodeksu karnego skarbowego i podlega grzywnie do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności do lat 3.

Wniosek o wydanie certyfikatu rezydencji to procedura, która w swojej istocie zajmuje mniej czasu niż jej opis. Pięć minut na wypełnienie formularza CFR-1, 17 zł opłaty, tydzień oczekiwania i gotowy dokument w ręku. Cała złożoność tkwi nie w samej formalności, lecz w konsekwencjach jej zaniedbania: tysiące euro nadpłaconego podatku u źródła, wielomiesięczne procedury zwrotowe, ryzyko sporu z zagranicznym fiskusem i utrata płynności w relacjach handlowych.

Polscy przedsiębiorcy coraz częściej działają w skali transgranicznej, a certyfikat rezydencji staje się elementarnym narzędziem obrotu międzynarodowego, na równi z umową spółki czy fakturą. Wbudowanie procedury jego odnawiania w kalendarz podatkowy firmy pozwala uniknąć kosztownych luk i buduje wiarygodność w oczach zagranicznych partnerów. Systematyczność w tym obszarze odróżnia profesjonalistów od tych, którzy reagują dopiero w momencie, gdy kontrahent wstrzymuje przelew.

Źródła: art. 4a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. 1991 nr 80 poz. 350 z późn. zm.), art. 5a pkt 15 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. 1992 nr 21 poz. 86 z późn. zm.), art. 56 Kodeksu karnego skarbowego (Dz.U. 1999 nr 83 poz. 930 z późn. zm.), formularz CFR-1 dostępny na stronie podatki.gov.pl, interpretacja KIS 0114-KDIP2-2.4010.246.2019.1.MR.