Zabudowa kominka z płaszczem wodnym 2025 – poradnik

Marzysz o ciepłej, domowej atmosferze, ale jednocześnie pragniesz efektywnego ogrzewania, które nie ucieka przez komin? Kluczem do sukcesu jest właściwa Zabudowa kominka z płaszczem wodnym. W odróżnieniu od tradycyjnych wkładów powietrznych, tutaj liczy się każdy detal – od precyzyjnej izolacji, by ciepło szybko trafiło do obiegu, po sprytnie zaplanowany dolot powietrza, gwarantujący czyste spalanie i ekonomiczną eksploatację. Zatem, Zabudowa kominka z płaszczem wodnym to proces skomplikowany, lecz niezwykle opłacalny, który przekształca kominek w wydajne serce domowego systemu grzewczego.

• Izolacja i straty ciepła w zabudowie kominka z płaszczem wodnym
• Dolot powietrza w kominkach z płaszczem wodnym: Montaż i optymalizacja
• Podłączenia instalacji wodnej i grzewczej w kominku z płaszczem wodnym
• Lokalizacja i konstrukcja zabudowy kominka z płaszczem wodnym
• FAQ – Najczęściej zadawane pytania o zabudowę kominka z płaszczem wodnym

Zapewnienie optymalnej efektywności grzewczej i bezpieczeństwa użytkowania jest fundamentem prawidłowo zaprojektowanej instalacji. Z uwagi na specyfikę kominków z płaszczem wodnym, należy bezwzględnie wziąć pod uwagę ich odmienne potrzeby konstrukcyjne w porównaniu do klasycznych rozwiązań powietrznych. Wykonywanie zabudowy wymaga gruntownej wiedzy, aby nie tylko wkład szybko się nagrzewał, ale także nie tracił cennego ciepła w powietrze, gdy piec pracuje z pełną mocą. To kwestia nie tylko komfortu, ale i rachunków za ogrzewanie.

Kiedy rozważamy inwestycję w kominek z płaszczem wodnym, warto pochylić się nad metaanalizą zebranych informacji, które, choć nie zawsze są jasno wyartykułowane w materiałach promocyjnych, mają ogromne znaczenie dla końcowej funkcjonalności i kosztów. Kluczowe jest zrozumienie, że rozwiązania, które zyskują na popularności, takie jak kominki z systemem DGP (dystrybucja gorącego powietrza) połączone z płaszczem wodnym, od 1 stycznia muszą spełniać nowe normy emisyjne, co oznacza, że starsze, nieekologiczne modele nie mogą być już eksploatowane.

A to pociąga za sobą istotne konsekwencje dla tych, którzy planują instalację lub modernizację. Chodzi o to, aby nowa instalacja była nie tylko efektywna pod względem grzewczym, ale również zgodna z aktualnymi przepisami. Przemyślany dobór technologii i materiałów to nie fanaberia, ale konieczność, by uniknąć problemów w przyszłości, a inwestycja okazała się naprawdę ekonomiczna i przyjazna środowisku. Zamiast szukać doraźnych rozwiązań, lepiej raz a dobrze zainwestować w sprawdzoną i przyszłościową technologię.

Zobacz także: Cennik Zabudowy Kominka 2025 | Ceny Obudowy i Montażu

Izolacja i straty ciepła w zabudowie kominka z płaszczem wodnym

Pamiętaj, że diabeł tkwi w szczegółach, a w przypadku zabudowy kominka z płaszczem wodnym, te detale są dosłownie na wagę złota. Odpowiednie zaizolowanie wkładu to nie tylko kwestia komfortu, ale przede wszystkim efektywności całego systemu grzewczego. Brak właściwej izolacji to jak jazda samochodem z otwartym bakiem – energia ulatuje bez sensu. Gdy ogień tańczy w palenisku, chcemy, by maksymalna ilość generowanego ciepła trafiała do wody w płaszczu, a nie ogrzewała niepotrzebnie konstrukcję obudowy czy pomieszczenie, w którym stoi kominek. Przecież to ma grzać kaloryfery w całym domu, prawda?

Wkład płaszczowy to prawdziwy inżynierski majstersztyk, ale tylko wtedy, gdy jest prawidłowo zaizolowany. Statystyki są bezlitosne: moc przeznaczona na wypromieniowanie przez szybę i obudowę do pomieszczenia, w którym kominek się znajduje, zazwyczaj nie przekracza 2-3 kW. To kropelka w morzu potrzeb w porównaniu do mocy płaszcza, który zasila grzejniki i często sięga nawet 24 kW. Co to oznacza w praktyce? Że każdy kilowat uciekający na obudowę to stracony potencjał, a w konsekwencji – wyższe rachunki za ogrzewanie.

Dobrym materiałem izolacyjnym jest wełna mineralna o wysokiej gęstości, specjalnie przeznaczona do zastosowań kominkowych, np. płyty szamotowe czy krzemianowo-wapniowe. Charakteryzują się one niską przewodnością cieplną i wysoką odpornością na temperatury, nawet do 1100°C. Przykładem jest zastosowanie płyt o grubości 5 cm na ściankach wewnątrz zabudowy. Koszt takich płyt waha się od 50 do 150 zł za metr kwadratowy, w zależności od producenta i parametrów.

Zobacz także: Zabudowa kominka narożnego – cena 2025

Odpowiednie zabezpieczenie termiczne wkładu płaszczowego jest kluczowe dla szybkiego nagrzewania wody. Dzięki temu system grzewczy zaczyna pracować z pełną mocą znacznie szybciej, niż w przypadku słabo zaizolowanego kominka. Czas nagrzewania wody do optymalnej temperatury (np. 50-60°C) może się skrócić o 20-30 minut w zależności od wielkości instalacji. Co więcej, podczas właściwego palenia, solidna izolacja minimalizuje straty ciepła do powietrza, co z kolei przekłada się na mniejsze zużycie opału i niższe emisje spalin. Czyli w praktyce: mniej palisz, więcej grzejesz.

W przypadku źle zaizolowanego kominka z płaszczem wodnym możemy spodziewać się strat ciepła do otoczenia rzędu 5-10 kW, co przekłada się na utratę efektywności rzędu 20-40%. To, po prostu, marnotrawstwo. Skutki tego mogą być odczuwalne już po pierwszym sezonie grzewczym w postaci wyższych rachunków za opał, a także mniej stabilnej temperatury w pomieszczeniach ogrzewanych przez system CO. Dlatego, jeśli masz zamiar inwestować, rób to mądrze i nie oszczędzaj na izolacji – to inwestycja, która się zwraca.

Grubość izolacji powinna być dostosowana do specyfiki wkładu i pomieszczenia, jednak minimum to zazwyczaj 5-10 cm materiału izolacyjnego na całej powierzchni obudowy wkładu, poza szybą. Na przykład, zastosowanie mat z wełny skalnej o grubości 8 cm, pokrytej folią aluminiową, to popularne rozwiązanie, które efektywnie odbija promieniowanie cieplne i zapobiega nadmiernemu nagrzewaniu się ścianek obudowy. Koszt metra kwadratowego takiej izolacji to około 30-80 zł.

Zobacz także: Kominki Wzory Zabudowy: Inspiracje i Przykłady 2025

Podsumowując, wykonując zabudowę kominka z płaszczem wodnym, należy pamiętać o dobrym zaizolowaniu wkładu, aby nie tylko szybko się nagrzewał podczas rozpalania, ale także nie tracił zbyt dużo energii w powietrze podczas właściwego palenia. Ta prosta zasada ma fundamentalne znaczenie dla całej gospodarki cieplnej domu i komfortu jego mieszkańców. Nie lekceważ tego aspektu, a Twój kominek odwdzięczy się niezawodnym i ekonomicznym działaniem.

Dolot powietrza w kominkach z płaszczem wodnym: Montaż i optymalizacja

Jeśli myślisz, że powietrze do spalania to powietrze, jak każde inne, to grubo się mylisz, zwłaszcza w przypadku kominków z płaszczem wodnym. To nie tylko kwestia "czystego spalania", to fundament efektywności i bezpieczeństwa. Współczesne kominki, w większości, są przystosowane do instalacji dolotu powietrza z zewnątrz budynku. I chwała za to, bo to rozwiązanie jest nie tylko praktyczne, ale przede wszystkim bezpieczne. Zamiast zużywać cenny tlen z pomieszczenia, który jest nam potrzebny do oddychania, kominek "zaczerpnie" go sobie prosto z zewnątrz. No bo chyba nie chcesz, żeby po godzinie palenia czuć było w salonie zaduch, prawda?

Zobacz także: Zabudowa kominka narożnego – inspiracje i porady

Dolot powietrza z zewnątrz najczęściej przyłącza się przez automatyczną przepustnicę, która połączona ze sterownikiem kominka, daje nam całkiem dużą kontrolę płomienia, a co za tym idzie – wysoką ekonomikę spalania. Wyobraź sobie, że to jak gaz w samochodzie – precyzyjnie regulujesz "moc" palenia. Dzięki temu, w zależności od potrzeb, możesz zmniejszyć lub zwiększyć dopływ powietrza, optymalizując proces spalania, by był maksymalnie efektywny. Ceny automatycznych przepustnic wahają się od 300 do 1000 zł, w zależności od stopnia zaawansowania i producenta.

Rury dolotowe najlepiej poprowadzić rurami o średnicy fi 100 mm, ponieważ cała armatura przyłączeniowa wykonana jest właśnie w takiej średnicy. Takie rury często znajdują się pod podłogą, dlatego takie przyłącze należy zaplanować i wykonać jeszcze przed izolacją poziomą podłogi i wylewkami. Pominięcie tego etapu na etapie wylewki oznacza skuwanie podłóg i ponowną izolację – a to nikomu się nie uśmiecha. Dlatego tak ważne jest planowanie, zanim zaczniesz budować. Typowy koszt rury wentylacyjnej fi 100mm to około 20-40 zł za metr bieżący.

Co więcej, kominki, oprócz dolotu zewnętrznego, mają również otwory wlotowe z wewnątrz pomieszczeń, które można płynnie zamykać lub otwierać. Otwarcie jest pomocne podczas rozpalania, kiedy to potrzeba jest dużo powietrza, by ogień "złapał oddech". Ale później, kiedy kominek już ładnie się pali, można je przymknąć, aby utrzymać optymalne warunki spalania. Co ciekawe, dopuszczenie niewielkiej ilości powietrza z wewnątrz podczas fazy palenia sprzyja utrzymaniu czystej szyby, co z pewnością doceni każdy, kto lubi podziwiać płomienie bez brudnego nalotu. To taki mały, sprytny trik.

Zobacz także: Kominki Na Drewno Do Zabudowy – jak wybrać i zamontować

System dolotowy jest kluczowy dla zgodności z normami emisji spalin, szczególnie w kontekście restrykcji wprowadzonych od 1 stycznia. Stare kominki, nieposiadające efektywnego dolotu, często nie spełniają obecnych wymagań, generując większą ilość zanieczyszczeń. Dzięki precyzyjnemu dozowaniu powietrza z zewnątrz, kominek z płaszczem wodnym może osiągnąć sprawność rzędu 80-90%, co jest znacznie wyższym wynikiem niż w przypadku urządzeń bez efektywnego dolotu (często poniżej 50%).

Niepoprawne poprowadzenie dolotu może skutkować ciągiem wstecznym, czyli cofaniem się dymu do pomieszczenia, zwłaszcza przy silnym wietrze. Rura dolotowa powinna być jak najkrótsza i posiadać jak najmniej zgięć, by zapewnić swobodny przepływ powietrza. Optymalna długość to maksymalnie 5-7 metrów. Ważne jest także zabezpieczenie otworu zewnętrznego siatką chroniącą przed insektami i gryzoniami, oraz odpowiednia kratka wentylacyjna, która uniemożliwi dostawanie się opadów atmosferycznych do systemu.

Podsumowując, dolot powietrza to nieodłączny element nowoczesnego i efektywnego kominka z płaszczem wodnym. Planując instalację, zadbaj o jego odpowiednie poprowadzenie i podłączenie. To gwarancja komfortu, bezpieczeństwa i niższych kosztów eksploatacji, a co najważniejsze – zgodności z ekologicznymi wymogami, które stają się coraz bardziej rygorystyczne.

Podłączenia instalacji wodnej i grzewczej w kominku z płaszczem wodnym

Skoro zdecydowałeś się na kominek z płaszczem wodnym, to wiedz, że nie jest to tylko piec do spalania drewna. To prawdziwy element centralnego ogrzewania twojego domu. To trochę jak operacja na otwartym sercu – precyzja i odpowiednie podłączenia są absolutnie kluczowe. Nie wystarczy po prostu postawić go w salonie i liczyć na to, że sam zacznie grzać kaloryfery. Trzeba doprowadzić do niego cały labirynt rurek, który pozwoli mu stać się sercem systemu grzewczego. Brak odpowiedniego planowania w tej materii to przepis na katastrofę, którą później trudno będzie naprawić, bo zabudowa kominka z płaszczem wodnym wymaga precyzji od samego początku.

Bezpośrednio w okolicę kominka powinniśmy poprowadzić szereg kluczowych podłączeń, które umożliwią jego prawidłowe funkcjonowanie. Mówimy tutaj o zasilaniu i powrocie wody z instalacji centralnego ogrzewania, co oznacza, że rury o odpowiedniej średnicy muszą dotrzeć wprost do miejsca, gdzie stanie kominek. Dodatkowo, niezbędne jest miejsce na podłączenie naczynia przelewowego w układzie otwartym (lub naczynia przeponowego w układzie zamkniętym), co jest zabezpieczeniem przed nadmiernym wzrostem ciśnienia. Pamiętaj, że woda w układzie grzewczym rozszerza się, a bez tego zaworu, system może ulec uszkodzeniu.

Armatura kominka, taka jak pompa obiegowa, czy też zestaw pompowy z wymiennikiem (jeśli system działa w układzie zamkniętym i kominek ma osobny obieg), warto zamontować poza obudową kominka. Dlaczego? Bo serwisowanie jest wtedy o wiele prostsze. Wyobraź sobie sytuację, w której musisz rozbierać całą misternie zbudowaną obudowę, tylko po to, żeby wymienić zepsutą pompę! Koszt pompy obiegowej to około 200-500 zł, a wymiana jej może potrwać od 1 do 3 godzin pracy specjalisty. Jeśli pompa jest ukryta, czas i koszt wymiany znacznie rosną.

Warto pamiętać, że kominki z płaszczem wodnym wymagają zazwyczaj zasilania elektrycznego. Sterownik, który kontroluje pracę pompy, temperaturę wody i przepustnicę dolotu powietrza, potrzebuje prądu. Należy więc doprowadzić odpowiednie zasilanie, najlepiej z osobnego obwodu zabezpieczonego wyłącznikiem różnicowoprądowym. Bezpieczeństwo przede wszystkim, a instalacje grzewcze to nie miejsce na prowizorki.

Układ otwarty czy zamknięty? To pytanie, które często zadają sobie właściciele. W układzie otwartym naczynie przelewowe jest montowane na najwyższym punkcie instalacji, a układ pracuje pod ciśnieniem atmosferycznym, co zwiększa bezpieczeństwo, ale wiąże się z otwartą ekspozycją wody. W układzie zamkniętym, powszechnym w nowych budynkach, instalacja jest szczelna, a za stabilizację ciśnienia odpowiada naczynie przeponowe i zawór bezpieczeństwa. Decyzja o wyborze systemu zależy od specyfiki budynku i projektu instalacji.

W kontekście bezpieczeństwa, niezaprzeczalnie należy wspomnieć o grupie bezpieczeństwa składającej się z manometru, zaworu bezpieczeństwa i odpowietrznika. Ta trójca dba o to, by ciśnienie w układzie nie przekroczyło dopuszczalnych norm, a nadmiar powietrza został automatycznie usunięty. Montaż tych elementów jest obligatoryjny i niezgodność z normami w tym zakresie może prowadzić do poważnych awarii, a nawet zagrożenia życia. Koszt samej grupy bezpieczeństwa to około 150-300 zł.

Zatem, odpowiednie podłączenia to podstawa stabilnego i bezpiecznego działania. Zadbaj o to, aby hydraulik i instalator CO posiadali doświadczenie w pracy z kominkami z płaszczem wodnym, ponieważ to nieco inna bajka niż klasyczne kotły gazowe czy elektryczne. Dbałość o szczegóły na etapie projektowania i wykonawstwa zaprocentuje długimi latami bezproblemowej eksploatacji Twojej Zabudowy kominka z płaszczem wodnym.

Lokalizacja i konstrukcja zabudowy kominka z płaszczem wodnym

Wybranie odpowiedniej lokalizacji dla kominka z płaszczem wodnym to nie tylko kwestia estetyki, choć ta jest ważna, rzecz jasna. To przede wszystkim strategiczna decyzja, która wpływa na efektywność całego systemu grzewczego. Kominkowy z płaszczem wodnym, podobnie jak powietrzny, powinien być ustawiony w takim miejscu, aby mógł ogrzewać jak największą przestrzeń. Idealnie, jeśli jego ciepło promieniujące, te 2-3 kW mocy uciekające do pomieszczenia, może swobodnie rozchodzić się po głównych częściach domu, zwłaszcza tych, w których spędzamy najwięcej czasu. A jeśli dodatkowo jego estetyka wpisuje się w klimat wnętrza, to mamy efekt „wow”.

Najczęściej umiejscawiany jest w salonach, pokojach dziennych czy kuchniach z jadalnią, czyli w tych najbardziej „żyjących” częściach domu. To ma sens, bo poza tym, że płaszcz wodny dostarcza ciepło do grzejników, to i tak część energii promieniuje z komory spalania, ogrzewając bezpośrednio otoczenie. Umiejscowienie w salonie nie tylko zwiększa komfort cieplny, ale również tworzy naturalne centrum rodzinne. A czy jest coś przyjemniejszego niż wieczór przy trzaskającym ogniu?

Po wybraniu lokalizacji, kominkowy ustawiany jest na solidnej stalowej podstawie. To element kluczowy, ponieważ waga wkładu, obudowy i wody w płaszczu jest znaczna. Stalowa podstawa zapewnia stabilność i równomierne rozłożenie ciężaru, chroniąc posadzkę przed pękaniem. Po wypoziomowaniu wkładu możemy przystąpić do obudowy kominka. I tutaj zaczyna się kreatywna część – bo obudowę można wykonać na dwa sposoby, co daje szerokie pole do popisu dla każdego, kto ceni sobie indywidualizm.

Pierwsza metoda to murowanie z pustaków czy cegieł. To solidne, tradycyjne rozwiązanie, które charakteryzuje się dużą trwałością i zdolnością do akumulowania ciepła. Pustaki szamotowe, bloczki silikatowe czy specjalne cegły ogniotrwałe – wybór materiałów jest szeroki. Pamiętaj jednak, że murowana konstrukcja jest ciężka i wymaga odpowiedniego fundamentu lub wzmocnienia posadzki. Średnia cena pustaków ogniotrwałych to 5-15 zł za sztukę. Na budowę średniej wielkości zabudowy kominka zużywa się około 150-200 sztuk. Zaletą jest akumulacja ciepła i długotrwałe oddawanie go do otoczenia, nawet po wygaśnięciu ognia. Tradycja, sprawdzone rozwiązania i odporność na wysokie temperatury – to jej główne zalety.

Druga opcja to wykorzystanie specjalnych płyt konstrukcyjnych, takich jak płyty krzemianowo-wapniowe lub wełna mineralna wysokiej gęstości, co często jest szybsze i lżejsze. Te płyty, np. SkamoTec lub Promat, są łatwe w obróbce i montażu, co znacznie skraca czas budowy. Oferują również doskonałe właściwości izolacyjne. Są idealne dla osób, które cenią sobie szybkość i czystość prac. Koszt metra kwadratowego takich płyt to od 100 do 300 zł. Minusem jest mniejsza zdolność akumulacji ciepła w porównaniu do murowanych konstrukcji, ale za to szybciej oddają ciepło do pomieszczenia. Zabudowa kominka z płaszczem wodnym wymaga precyzyjnego podejścia i odpowiedniego przygotowania.

Niezależnie od wybranej metody, należy pamiętać o szczelinach dylatacyjnych, które umożliwią swobodne rozszerzanie się materiałów pod wpływem temperatury. Niewłaściwie wykonane dylatacje mogą prowadzić do pęknięć obudowy i jej uszkodzenia. Pamiętaj też o zapewnieniu odpowiedniej cyrkulacji powietrza w przestrzeni między wkładem a obudową, aby ciepło mogło swobodnie być rozprowadzane i nie kumulowało się w niepożądanych miejscach. Właściwe kanały wentylacyjne, kratki nawiewne i wywiewne to podstawa. Zazwyczaj stosuje się dwie kratki nawiewne u dołu zabudowy i dwie kratki wywiewne u góry, o minimalnej powierzchni 300 cm² każda. To kluczowe, aby kominek z płaszczem wodnym działał prawidłowo. To tak jakbyś budował silnik – musisz zapewnić mu odpowiednie chłodzenie i przepływ powietrza. Bez tego, długo nie pociągnie.

Warto również zwrócić uwagę na estetykę wykończenia. Oczywiście, kominek może być otynkowany, pomalowany farbą ognioodporną, wykończony kamieniem, płytkami ceramicznymi czy nawet blachą. Ważne, aby wybrane materiały były odporne na wysokie temperatury i nie emitowały szkodliwych substancji pod wpływem ciepła. Wykończenie z kamienia naturalnego (marmur, granit) to koszt od 300 do 1000 zł za metr kwadratowy. Zabudowa z karton-gipsu ognioodpornego wykończona gładzią i farbą to koszt od 80 do 150 zł za metr kwadratowy.

Kierując się zasadami ergonomii i funkcjonalności, można stworzyć kominek z płaszczem wodnym, który nie tylko będzie efektywnym źródłem ciepła, ale również stanowił prawdziwą ozdobę wnętrza, w pełni harmonizującą z całością aranżacji. Taka Zabudowa kominka z płaszczem wodnym będzie zarówno praktyczna, jak i estetyczna, a w konsekwencji – spełni wszelkie oczekiwania użytkowników.

FAQ – Najczęściej zadawane pytania o zabudowę kominka z płaszczem wodnym

• Czy kominek z płaszczem wodnym jest trudniejszy w montażu niż tradycyjny?

  Tak, montaż kominka z płaszczem wodnym jest bardziej skomplikowany. Wymaga on podłączenia do instalacji grzewczej i wodnej, a także specyficznej izolacji, która minimalizuje straty ciepła do pomieszczenia i maksymalizuje przekaz energii do wody. Konieczne jest też prawidłowe zaplanowanie dolotu powietrza z zewnątrz, często z automatyczną przepustnicą, co dodatkowo komplikuje proces.

• Jakie są kluczowe aspekty izolacji kominka z płaszczem wodnym?

  Kluczowe aspekty izolacji to zastosowanie materiałów o wysokiej odporności na temperaturę i niskiej przewodności cieplnej (np. płyty krzemianowo-wapniowe lub wełna mineralna kominkowa). Izolacja ma na celu przekierowanie jak największej ilości ciepła do płaszcza wodnego (nawet do 24 kW), ograniczając emisję ciepła bezpośrednio do pomieszczenia do 2-3 kW. Zapewnia to szybkie nagrzewanie wody i efektywne zasilanie instalacji CO.

• Dlaczego dolot powietrza z zewnątrz jest tak ważny w kominkach z płaszczem wodnym?

  Dolot powietrza z zewnątrz jest niezwykle ważny dla bezpieczeństwa i efektywności spalania. Zapewnia stały dopływ tlenu potrzebnego do prawidłowego spalania, bez zużywania powietrza z pomieszczenia, co zapobiega zaduchowi i ryzyku niedotlenienia. Dodatkowo, precyzyjne sterowanie dolotem za pomocą automatycznej przepustnicy pozwala na optymalizację procesu spalania, co przekłada się na wysoką ekonomikę spalania i czystość szyby. Zapewnia też zgodność z aktualnymi normami emisyjnymi.

• Jakie podłączenia wodne i grzewcze są niezbędne dla kominka z płaszczem wodnym?

  Niezbędne podłączenia obejmują zasilanie i powrót wody z instalacji centralnego ogrzewania, podłączenie do naczynia przelewowego (w układzie otwartym) lub przeponowego (w układzie zamkniętym) oraz do grupy bezpieczeństwa (zawór bezpieczeństwa, manometr, odpowietrznik). Ważne jest także doprowadzenie zasilania elektrycznego do sterownika i pompy obiegowej. Dla ułatwienia serwisu, pompę obiegową i inne elementy armatury warto montować poza obudową kominka.

• Jakie są opcje konstrukcji zabudowy kominka z płaszczem wodnym i ich zalety?

  Zabudowę kominka z płaszczem wodnym można wykonać na dwa główne sposoby: murowanie z pustaków lub cegieł ogniotrwałych oraz budowę z prefabrykowanych płyt (np. krzemianowo-wapniowych). Murowana zabudowa jest cięższa, ale charakteryzuje się lepszą akumulacją ciepła i długotrwałym oddawaniem go do otoczenia. Zabudowa z płyt jest szybsza w montażu, lżejsza i często prostsza w wykonaniu. W obu przypadkach kluczowe jest zapewnienie odpowiednich szczelin dylatacyjnych i kanałów wentylacyjnych dla cyrkulacji powietrza.